شعری از مسعود آذر

شعری از مسعود آذر

مجموعه: شعر
به این مطلب امتیاز دهید

 

  • شعری از مسعود آذر
  •  

    شعری از مسعود آذر

    شعری از مسعود آذر

     

    چشمی گشا ای نورِجان کاین شبسرا روشن شود

    لبغنچه را گلبوته کن ویرانه ها گلشن شود

    فرمان بده تابان شوم خورشید را سلطان شوم

    یا دررکابت جان شوم یا جان ز من بی من شود

    شیرین کنم تا کام ِتو ریزم خدا در جام ِ تو

    تا پای تو تن بوس ِ ما ازشانه تا دامن شود

    از بام ِاین دل پر مزن بی دل کجا یابی وطن

    جز باغ ودشت ِ قلب ِ من هرجا مگر میهن شود

    زاری کنید ای عاشقان دارید اگر عشقی چنان

    کز اشک ِ چشم ِ جانتان آلاله آبستن شود

    من مشعلی بر پا کنم شب دل به راهت جا کنم

    جان همچو سفره وا کنم تا چشم ِ تو رهزن شود

    لب ترکنی نفرین کنم در گوش ِ زُهد و دین زنم

    تا عشق ِ تو چون آتش و ایمان چنان خرمن شود

    ساقی ندارم این زمان میلی به جام ِ ارغوان

    بی مِی چنان سوزم که جان اندازه ِارزن شود

    آذر بیا دیوانه شو بر یاد ِگل پروانه شو

    زین یاد پرپر زن بسی تا موسم ِ رُستن شود

     

    کلمات کلیدی : آبستن آتش آذر آذر آلاله ارغوان از ازشانه اشک اندازه اگر ای ایمان این باغ بام بده بر بسی به بوس بی بیا تا تابان ترکنی تن تو تو جا جام جان جانتان جز خدا خرمن خورشید دارید دامن در دررکابت دل دین دیوانه را راهت رهزن روشن رُستن ریزم ز زاری زمان زن زنم زُهد زین ساقی سفره سلطان سوزم شب شبسرا شعری شو شو شود شود شوم شوم شیرین عاشقان عشق عشقی فرمان قلب لب لبغنچه ما مزن مسعود مشعلی من موسم مِی مگر میلی میهن ندارم نفرین نورِجان ها هرجا همچو و وا ودشت وطن ویرانه ِ ِارزن ِاین ِتو ِگل پا پای پر پروانه پرپر چشم چشمی چنان چنان چون کام کاین کجا کز کن کنم کنم کنید که گشا گلبوته گلشن گوش یا یابی یاد

     

  • تو بیا
  •  

    در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید :

    مطالب مرتبط

    دیدگاه ها

    نظر شما برای “شعری از مسعود آذر”

    دیدگاه ها بسته شده اند.