شعری از محمد علی حریری جهرمی

شعری از محمد علی حریری جهرمی

مجموعه: شعر
به این مطلب امتیاز دهید

 

  • شعری از محمد علی حریری جهرمی
  •  

    شعری از محمد علی حریری جهرمی

    شعری از محمد علی حریری جهرمی

     

    اولین روز دبستان بازگرد

    کودکی ها شاد و خندان بازگرد

    بازگرد ای خاطرات کودکی

    بر سوار اسب های چوبکی

    خاطرات کودکی زیباترند

    یادگاران کهن مانا ترند

    درس‌های سال اول ساده بود

    آب را بابا به سارا داده بود

    درس پند آموز روباه وخروس

    روبه مکارو دزد چاپلوس

    روز مهمانی کوکب خانم است

    سفره پر از بوی نان گندم است

    کاکلی گنجشککی با هوش بود

    فیل نادانی برایش موش بود

    با وجود سوز وسرمای شدید

    ریز علی پیراهن از تن میدرید

    تا درون نیمکت جا میشدیم

    ما پرازتصمیم کبری میشدیم

    پاک کن هایی زپاکی داشتیم

    یک تراش سرخ لاکی داشتیم

    کیفمان چفتی به رنگ زرد داشت

    دوشمان از حلقه هایش درد داشت

    گرمی دستان ما از آه بود

    برگ دفترها به رنگ کاه بود

    مانده در گوشم صدایی چون تگرگ

    خش خش جاروی با با روی برگ

    همکلاسی‌های من یادم کنید

    بازهم در کوچه فریادم کنید

    همکلاسی‌های درس و رنج و کار

    بچه‌های جامه‌های وصله‌دار

    بچه‌های دکه سیگار سرد

    کودکان کوچه اما مرد مرد

    کاش هرگز زنگ تفریحی نبود

    جمع بودن بود و تفریقی نبود

    کاش می‌شد باز کوچک می‌شدیم

    لااقل یک روز کودک می‌شدیم

    یاد آن آموزگار ساده پوش

    یاد آن گچ‌ها که بودش روی دوش

    ای معلم یاد و هم نامت بخیر

    یاد درس آب و بابایت بخیر

    ای دبستانی‌ترین احساس من

    بازگرد این مشق‌ها را خط بزن

     

    کلمات کلیدی : آب آموز آموزگار آن آه احساس از اسب است اما اول اولین ای این با بابا بابایت باز بازهم بازگرد بازگرد بخیر بر برایش برگ برگ بزن به بود بود بودش بودن بوی بچه‌های تا تراش ترند تفریحی تفریقی تن تگرگ جا جاروی جامه‌های جمع جهرمی حریری حلقه خاطرات خانم خش خط خندان داده داشت داشتیم دبستان دبستانی‌ترین در درد درس درس‌های درون دزد دستان دفترها دوش دوشمان دکه را رنج رنگ روباه روبه روز روی ریز زرد زنگ زپاکی زیباترند ساده سارا سال سرخ سرد سفره سوار سوز سیگار شاد شدید شعری صدایی علی فریادم فیل لااقل لاکی ما مانا مانده محمد مرد مرد مشق‌ها معلم من من مهمانی موش مکارو میدرید میشدیم می‌شد می‌شدیم نادانی نامت نان نبود نیمکت ها های هایش هایی هرگز هم همکلاسی‌های هوش و وجود وخروس وسرمای وصله‌دار پاک پر پرازتصمیم پند پوش پیراهن چاپلوس چفتی چوبکی چون کار کاش کاه کاکلی کبری کن کنید که کهن کودک کودکان کودکی کودکی کوچه کوچک کوکب کیفمان گرمی گنجشککی گندم گوشم گچ‌ها یاد یادم یادگاران یک

     

  • تو بیا
  •  

    در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید :

    مطالب مرتبط

    دیدگاه ها

    نظر شما برای “شعری از محمد علی حریری جهرمی”

    دیدگاه ها بسته شده اند.