شعری از پژمان بختیاری

شعری از پژمان بختیاری

مجموعه: شعر
به این مطلب امتیاز دهید

 

  • شعری از پژمان بختیاری
  •  

    شعری از پژمان بختیاری

    شعری از پژمان بختیاری

     

    قطره ای آبم ز چشمی اشکبار افتاده ام

    پاره ای آهم به راهی بیقرار افتاده ام

    آتشم در خرمن امال خویش افکنده ام

    ناله ام در دامن شبهای تار افتاده ام

    بوسه ای نشکفته ام در موی او پیچیده ام

    حسرتی بی حاصلم در پای یار افتاده ام

    اشک چشمم آیت نومیدیم ای جان ولی

    در رهت از دیده ی امّیدوار افتاده ام

    گر جوانی میکنم در عشق او عیبم مکن

    برگ خشکم در گریبان بهار افتاده ام

    روزگاری چون نگه جا داشتم در چشم خلق

    من که چون مژگان ز چشم روزگار افتاده ام

    سینه ام لبریز گوهر بوده وز دریای عشق

    چون صدف با دست خالی برکنار افتاده ام

    کیستم من؟ چیستم من؟ خسته ای دیوانه ای

    نی غلط گفتم که از دیوانگان افسانه ای

    پژمان بختیاری

     

    کلمات کلیدی : آبم آتشم آهم آیت از اشک اشکبار افتاده افسانه افکنده ام ام امال امّیدوار او ای ای با بختیاری بختیاری برکنار برگ به بهار بوده بوسه بی بیقرار تار جا جان جوانی حاصلم حسرتی خالی خرمن خسته خشکم خلق خویش داشتم دامن در دریای دست دیده دیوانه دیوانگان راهی رهت روزگار روزگاری ز سینه شبهای شعری صدف عشق عشق عیبم غلط قطره لبریز من من؟ موی مژگان مکن میکنم ناله نشکفته نومیدیم نگه نی وز ولی پاره پای پژمان پیچیده چشم چشمم چشمی چون چیستم که کیستم گر گریبان گفتم گوهر ی یار

     

  • تو بیا
  •  

    در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید :

    مطالب مرتبط

    دیدگاه ها

    نظر شما برای “شعری از پژمان بختیاری”

    دیدگاه ها بسته شده اند.