آداب معاشرت در فرهنگ روستا

آداب معاشرت در فرهنگ روستا

مجموعه: فرهنگ زندگی
به این مطلب امتیاز دهید

 

  • آداب معاشرت در فرهنگ روستا
  •  

    آداب معاشرت در فرهنگ روستا

    آداب معاشرت در فرهنگ روستا

     

    سلام کردن

    عادت مردم فهیم و ساده روستا این است که هر فرد کوچک تر باید بر فردی که از لحاظ سن و سال از او بزرگ تر است، سلام کند، مگر در مورد افراد روحانی معمم که در این مورد وقتی شخصی روحانی باشد بهتر آن می دانند که دیگران بر او سلام کنند. هر چند که از حیث سن و سال از وی بزرگ تر باشند، اگر آن ها همدیگر را نشناسند عادت و رسم آن ها این است که بر روحانی و معمم باید سلام کرد. به خاطر علم، سواد، آگاهی و دانش و لباس مقدسی که پوشیده است.

    می گویند زنان، هر چند هم که مسن باشند بر مردی که نوجوانی را پشت سر گذاشته باید سلام کنند مگر در مورد کودکان و نوجوانان کم سن و سال که آنان بر زنان پیر باید سلام کنند. دیگر این که مردم روستا هنوز هم عادت دارند به محض این که از در وارد شدند بر حاضران سلام کنند و این سنت از لحاظ تربیتی و خانوادگی رواج کامل دارد تا جایی که ممکن است اگر میهمانی یا بزرگ تری چند بار به داخل حیاط رفت و برگشت، هر بار بر او سلام می کنند هر چند فاصله زمانی اندک باشد.

    دست بوسی

    اگر فردی از راه دوری آمده و مدتی است طرفین همدیگر را ندیده اند مانند این که شخصی از زیارت آمده یا در جای دیگری زندگی می کند وقتی یکدیگر را ملاقات کردند، اگر آن شخص پدربزرگ، مادربزرگ، پدر، مادر، عمو یا عمه یا دایی یا این که برادر بزرگ باشد دست او را می بوسند و آن شخص هم متقابلا صورت و پیشانی طرف را می بوسد.

    همچنین در آداب معاشرت روستاییان است که وقتی کسی به طور رسمی از نقطه ای به نقطه دیگری برای ملاقات و دیدار می رود، نباید دست خالی باشد در صورت امکان باید چیز مناسبی با خود به عنوان هدیه و تحفه ببرد که معمولا خوراکی می باشد مانند: میوه، کله قند و… که آن را در سفره یا بقچه ای گذاشته برای میزبان می برد و آن را سوغاتی گویند.

    در هنگام بازگشت، میزبان نیز جواب می گوید و همان ظروف را که خالی کرده از اشیای دیگری که از لحاظ ارزش در همان حدود باشد، پر کرده جلوی میهمان می گذارد.

     

    کلمات کلیدی : آداب آمده آن آنان آگاهی ارزش از است است می است، اشیای افراد امکان اند اندک او اگر ای این با بار بازگشت، باشد باشد دست باشد، باشند باشند، باید ببرد بر برادر برای برد برگشت، بزرگ بقچه به بهتر بوسد همچنین بوسند بوسی اگر تا تحفه تر تربیتی تری جای جایی جلوی جواب حاضران حدود حیاط حیث خاطر خالی خانوادگی خود خوراکی داخل دارد دارند دانش دانند دایی در دست دوری دیدار دیگر دیگران دیگری را راه رسم رسمی رفت رواج روحانی رود، روستا روستا روستاییان زمانی زنان زنان، زندگی زیارت ساده سال سر سفره سلام سن سنت سواد، سوغاتی شخص شخصی شدند صورت طرف طرفین طور ظروف عادت علم، عمه عمو عنوان فاصله فرد فردی فرهنگ فهیم قند لباس لحاظ مادر، مادربزرگ، مانند متقابلا محض مدتی مردم مردی مسن معاشرت معمم معمولا مقدسی ملاقات ممکن مناسبی مورد مگر می میزبان میهمان میهمانی میوه، نباید ندیده نشناسند نقطه نوجوانان نوجوانی نیز ها هدیه هر هم همان همدیگر هنوز هنگام و وارد وقتی وی پدر، پدربزرگ، پر پشت پوشیده پیر پیشانی چند چیز کامل کرد کردن عادت کردند، کرده کسی کله کم کند کند، کنند که کودکان کوچک گذارد گذاشته گوید گویند گویند در یا یکدیگر

     

  • تو بیا
  •  

    در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید :

    مطالب مرتبط

    دیدگاه ها

    نظر شما برای “آداب معاشرت در فرهنگ روستا”

    دیدگاه ها بسته شده اند.