اشعار مریم حیدرزاده

اشعار مریم حیدرزاده

مجموعه: شعر
به این مطلب امتیاز دهید

 

  • اشعار مریم حیدرزاده
  •  

    اشعار مریم حیدرزاده

    اشعار مریم حیدرزاده

     

    رفع زحمت

    حافظ کنار عکس تو من باز نیت می کنم

    انگار حافظ با من و من با تو صحبت می کنم

    وقت قرار ما گذشت و تو نمیدانم چرا

    دارم به این بدقولیت دیریست عادت می کنم

    چه ارتباط ساده ای بین من و تقدیر هست

    تقدیر ویران می کنم من هم مرمت می کنم

    در اشتباهی نازنین تو فکر کردی این چنین

    من دارم از چشمان زیبایت شکایت می کنم

    نه مهربان من بدان بی لطف چشم عاشقت

    هرجای دنیا که روم احساس غربت می کنم

    بر روی باغ شانه ات هر وقت اندوهی نشست

    در حمل بار غصه ات با شوق شرکت می کنم

    یک شادی کوچک اگر از روی بام دل گذشت

    هرچند اندک باشد آن را با تو قسمت می کنم

    خسته شدی از شعر من زیبا اگر بد شد ببخش

    دلتنگ و عاشق هستم اما رفع زحمت می کنم


    یک فکر دیگر

    امشب تمام خویش را از غصه پرپر میکنم

    گلدان زرد یاد را با تو معطر میکنم

    تو رفته ای و رفتنت یک اتفاق ساده نیست

    ناچار این پرواز را این بار باور میکنم

    یک عهد بستم با خودم وقتی بیایی پیش من

    یه احترام رجعتت من ناز کمتر می کنم

    یک شب اگر گفتی برو دیگر ز دستت خسته ام

    آن شب برای خلوتت یک فکر دیگر میکنم

    صحن نگاهت را به روی اشتیاقم باز کن

    من هم ضریح عشق را غرق کبوتر میکنم

    شعریست باغ چشم تو غرق سکوت و آرزو

    یک روز من این شعر را تا آخر از بر میکنم

    گر چه شکستی عهد را مثل غرور ترد من

    اما چنان دیوانه ام که با غمت سر میکنم

    زیبا خدا پشت و پناه چشمهای عاشقت

    با اشک و تکرار و دعا راه تو را تر میکنم


    لالایی

    لالا لالا گل ریحون
    دوتا فال و دوتا فنجون

    توی فنجون تو لیلی
    تو خط فال من مجنون

    لالا لالا گل خشخاش
    چه نازی داره تو چشماش

    پر از نقاشیه خوابت
    تو تنها فکر اونا باش

    لالا لالا گل پونه
    گل خوش رنگ بابونه

    دیگه هیچکس تو این دنیا
    سر قولش نمیمونه

    لالا لالا شبه دیره
    بببین ماهو داره میره

    هزارتا قصه هم گفتم
    چرا خوابت نمیگیره؟؟

    لالا لالا گل لاله
    نبینم رویاهات کاله

    فرشته مثل تو پاکه
    فقط فرقش دوتا باله

    لالا لالا گل رعنا
    میخواد بارون بیاد اینجا

    کی گفته تو ازم دوری ؟؟
    ببین نزدیکتم حالا

    لالا لالا گل پسته
    نشی از این روزا خسته

    چقد خوابی که میشینه
    تو چشمای تو خوشبخته

    لالا لالا گل مریم
    نشینه تو چشات شبنم

    یه عمره من فقط هرشب
    واسه تو آرزو کردم

    لالا لالا گل پونه
    کلاغ آخر رسید خونه

    یکی پیدا میشه یه شب
    سر هر قولی میمونه

    لالا لالا گل زردم
    چراغارم خاموش کردم

    بخواب که مثل پروانه
    خودم دور تو میگردم

     

    کلمات کلیدی : ؟؟ ببین آخر آرزو آرزو آن ات اتفاق احترام احساس ارتباط از ازم اشتباهی اشتیاقم اشعار اشک ام ام اما امشب اندوهی اندک انگار اونا اگر ای این اینجا با بابونه بار بارون باز باش باشد باغ باله بام باور ببخش بخواب بد بدان بدقولیت بر برای برو بستم به بی بیاد بیایی بین تا تر ترد تقدیر تمام تنها تو توی تکرار حافظ حالا حمل حیدرزاده خاموش خدا خسته خسته خشخاش چه خط خلوتت خوابت خوابت تو خوابی خودم خوش خوشبخته خونه خویش دارم داره در دستت دعا دل دلتنگ دنیا دنیا سر دوتا دور دوری دیره بببین دیریست دیوانه دیگر دیگر دیگه را راه رجعتت رسید رعنا میخواد رفتنت رفته رفع رنگ روز روزا روم روی رویاهات ریحون دوتا ز زحمت زحمت زرد زردم چراغارم زیبا زیبایت ساده سر سکوت شادی شانه شب شب سر شبنم شبه شد شدی شرکت شعر شعریست شوق شکایت شکستی صحبت صحن ضریح عادت عاشق عاشقت عشق عمره عهد عکس غربت غرق غرور غصه غمت فال فرشته فرقش فقط فنجون فنجون فکر قرار قسمت قصه قولش قولی لالا لالایی لاله نبینم لطف لیلی تو ما ماهو مثل مجنون مرمت مریم مریم نشینه معطر من من مهربان می میره میشه میشینه تو میمونه میکنم میکنم میگردم ناز نازنین نازی ناچار نزدیکتم نشست نقاشیه نمیدانم نمیمونه نمیگیره؟؟ نه نگاهت نیت نیست هر هرجای هرشب واسه هرچند هزارتا هست هستم هم هیچکس و وقت وقتی ویران پاکه فقط پر پرواز پروانه خودم پرپر پسته نشی پشت پناه پونه کلاغ پونه گل پیدا پیش چرا چشات چشم چشماش چشمان چشمای چشمهای چقد چنان چنین چه کاله کبوتر کردم کردی کمتر کن کنار کنم کنم کنم که کوچک کی گذشت گذشت گر گفتم چرا گفته گفتی گل گلدان یاد یه یک یکی

     

  • تو بیا
  •  

    در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید :

    مطالب مرتبط

    دیدگاه ها

    نظر شما برای “اشعار مریم حیدرزاده”

    دیدگاه ها بسته شده اند.