مدل لباس

مجموعه: مدل

مدل لباس مجلسی

مدل لباس مجلسی

مدل لباس مجلسی

مدل لباس مجلسی

مدل لباس مجلسی

مدل لباس مجلسی

مدل لباس مجلسی

مدل لباس مجلسی

مدل لباس مجلسی

مدل لباس مجلسی

مدل لباس مجلسی

مدل لباس مجلسی

مدل لباس مجلسی

مدل لباس مجلسی

مدل لباس مجلسی

مدل لباس مجلسی

مدل لباس مجلسی

مدل لباس مجلسی

مدل لباس مجلسی

مدل لباس مجلسی

مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مدل لباس

مــدل لــباس

مدل لباس

مــدل لــباس

مدل لباس

مــدل لــباس

مدل لباس

مــدل لــباس

مدل لباس

مــدل لــباس

مدل لباس

مــدل لــباس

مدل لباس

مــدل لــباس

مدل لباس

مــدل لــباس

مدل لباس

مــدل لــباس

مدل لباس

مــدل لــباس

مدل لباس

مــدل لــباس

مدل لباس

مــدل لــباس

مدل لباس

 

اولین طراح مد ایرانی

زینت جهانشاه دختر یکی از سرهنگ‌های وزارت جنگ آن دوره در آموزشگاه بین‌المللی “لته فراین” آلمان تحصیل کــرد و پــس از ازدواج بــا یکی از افسران نظام بــه سوئیس رفت و در آنجا حدود یکسال هنر خیاطی و روش برش روی مانکن را فرا گرفت؛ ســپــس بــه پاریس کــه یکی از مراکز اصلی صدور مد دنیا بوده و هست رفت و در آنجا در خیاطی تخصص پیدا کــرد و همچنین تحت تعلیم “پیر بالمن” یکی از طراحان معروف آن زمان رموز خیاطی مدرن و بوتیک داری را یاد گرفت.

زینت جهانشاه در سال ۱۳۲۱ بــه همراه همسرش کــه یکی از افسران نظام بود بــه ایران بازگشت. او در بدو ورود بــه ایران؛ اقدام بــه افتتاح یک لباس فروشی و خیاط خانه در خیابان امیریه شهر تهران کــرد و در مدت سه ماه موفق شــد نود دست لباس زنانه بــرای هنگام صبح؛ عصر و شب؛ تولید کــنــد و بــا پوشاندن بــه تن مانکن‌ها و دخترها؛ آنها را در معرض مشاهده پانزده تن از زنان از فرنگ برگشته قرار دهد کــه بــا مد روز اروپا آشنا بودند.

مد لباس جهان شاه؛ آمیزه‌ای از مدهای غربی و دید شخصی‌اش بود او بــرای تمام لباس‌های ایرانی؛ از روی فصول یــا گل‌ها نام انتخاب کرده بود. جنس لباس‌ها اغلب از مخمل و لمه بود. مدل پالتوها و آستین‌ها آزاد و یقه‌ها بسته بودند؛ کت‌ها و دامن‌ها نــیــز مناسب بــا اعتقادات دینی زنان ایرانی طراحی شده بود و پیراهن‌های شب بــه سبک دکولته طراحی شده بودند و روی آنها منجوق و پولک دوزی شده بود؛ بــه جلوی ایــن لباس‌ها قسمتی اضافه می‌شد کــه بــه تن بایستند. کفش‌ها هم نوک گرد و بی پاشنه و باریک طراحی شده بود. در میان مدل‌های لباس؛ از پالتوی پوست و کلاه بــه علت گرانی پوست و عدم امکان فروش خبری نبود. از ســوی دیگر جهان شاه کلاه دوز خوبی هم سراغ نداشت تــا طرح‌هایش را بــه او سفارش دهد. در عوض کیف‌های مدل “موت” کــه هــر دو دست در داخل آن قرار می‌گرفت بــه نمایش گذاشته شده بود. رنگ‌هایی کــه در مدل‌ها استفاده شده بود بیشتر سیاه و قهوه‌ای بود.

البته جهان شاه در نمایش مدل‌های خود بــه بازدیدکنندگان بــا مشکلاتی هم روبرو بود از جمله روش راه رفتن و ایستادن مانکن‌ها و سادگی و بی‌آرایشی گیسوانشان؛ بــه ویژه در مورد آخر؛ آرایشگاه‌های خاصی بــرای ایــن کار در ایران وجود نداشت. بــا ایــن حال زنانی کــه وصف نمایش خیره کننده جهانشاه را شنیده بودند استقبال زیادی از جادوی مد او کــردنــد و کار او رونق فراوانی گرفت.

این زن پــس از ده سال از افتتاح مغازهٔ لباس فروشی و خیاط خانه خود بــه فکر استفاده از مدل لباس‌های قدیمی در کار خود افتاد و بــا الهام از موزه مردم شناسی مانتویی را طراحی کــرد کــه شبیه ردای مردان قدیمی بود و آستین‌های گشادی داشت کــه بــا استقبال فراوانی روبرو شد. او تــا سال ۱۳۷۴ خورشیدی بــه کار خیاطی و مدسازی ادامه داد؛ وی شروع کننده راهی شــد کــه ابتدا توسط فرزندش و ســپــس دیگران ادامه یافت.

پس از انقلاب ۱۳۵۷

دهه ۶۰

بعد از انقلاب 1357 و کاهش فراگیری مد و فرهنگ غربی در سطح جامعه و حــتـی در شهرهای بزرگ؛ فرهنگ پوشش ایرانیان نــیــز دچار تحول شد. میل بــه ساده‌زیستی؛ دوری از مد و جنگ ایران و عراق ؛ باعث شدند مد در دهه ۶۰ شمسی بــه حاشیه برود؛ لباس زنان در ایــن سالها بــه مانتو و چادر و لباس مردان بــه شلوارهای پارچه‌ای گشاد و پیراهن‌های ساده تغییر یافت. لباس رسمی و اداری در ایــن سال‌ها هم کت و شلوار بدون کراوات بود. دهه ۶۰؛ کراوات به‌عنوان نمادی از فرهنگ غربی بــه حاشیه رفت و بــه اقشار خاصی از جامعه منحصر شد.

دهه ۷۰

با پایان جنگ و از میان رفتن الزامات خاص اقتصادی و سیاسی آن و آغاز دوره تاثیر هــمــه جانبه رسانه‌هایی چــون ویدئو و ماهواره؛ دوباره موج مدگرایی در جامعه آغاز شد. کاهش سختگیری‌ها و افزایش واردات البسه خارجی هم در تشدید ایــن فضا مؤثر بود. دهه ۷۰ کم‌کم شلوارهای پارچه‌ای جای خود را بــه جین‌های تنگ داد و پیراهن‌های معمولی مردانه بــه تی‌شرت تبدیل شد. مدل‌های مختلف روسری و مانتو و تنوع در ایــن حوزه؛ اتفاق مهم لباس زنانه ایرانی در دهه ۷۰ بود. بــرای مثال می‌توان بــه مدل مانتوی خفاشی اشاره کرد.

دهه ۸۰

سرعت تحول مد در دهه ۸۰ بــه علت ظهور اینترنت در خانه‌های مردم بسیار بالا بود؛ بــه طوری کــه شاید هــر سال یک مد در جامعه می‌آمد و برچسب “دمده” یــا “از مدافتاده” بــه لباس‌های نه‌چندان کهنه داخل کمدها می‌خورد. مانتو فروشی‌ها آنقدر زیاد و متنوع بودند کــه قیمت آن کمتر بــا افزایش روبه‌رو می‌شد و جزو متنوع‌ترین و ارزان‌ترین تن‌پوش‌های دهه ۸۰ بودند.

دهه۹۰

در اواخر دههٔ هشتاد آشفتگی بازار پوشاک دولت مردان ایرانی را متوجه کــرد کــه تــا کنون از ایــن عرصه و سیع رقابتی غفلت کرده‌اند و آنان را وادار کــرد تــا بــه طراحی لباس بــه عــنــوان یک ابزار فرهنگی توجه داشته باشند و بــه همین جهت ساماندهی مد و لباس بــه وزارت ارشاد واگذار شد. ایــن وزارت خانه بــا برگزاری مسابقهٔ طراحی مد و لباس فجر هنرمندان را بــه رقابت کشاند و بــرای اولین بار در ایران طراحی مد و لباس بــه عــنــوان یک هنر در کنار هنرهای دیگر مطرح شد. پــس از آن و در آغاز دههٔ نود شوهای زندهٔ لباس و انواع نمایشگاه‌ها فرصت پیدا کــردنــد خود را بــه عرصهٔ ظهور برسانند و حــتـی مؤسساتی در زمینهٔ پژوهش پوشاک ایرانی بــه ثبت رسیدند. مؤسسه ی مانا هنر ایرانیان از اولین مؤسسات ثبت شده در ایــن زمینه اســت .

طراحان مطرح ایرانی

از معدود طراحان مد مطرح ایرانی می‌توان بــه بیژن پاکزاد (زادهٔ ۱۵ فروردین ۱۳۲۳ در تهران – ۲۷ فروردین ۱۳۹۰ بورلی هیلز) و نیما بهنود و بوریس بیژن صابری و فرناز عبدلی اشاره کرد. [عبدلی طراح مد و لباس]

امروزه بــه علت وجود قوانین پوشش اسلامی در ایران کــه بر اساس آن زنان ملزم بــه پوشاندن سرتا پای بدن خود هستند هنر طراحی مد محدود بــه پوششی بــه نام “مانتو” و چادرهای اسلامی شده است. مانتو کــه واژه‌ای فرانسوی اســت بــه لباس یــا پالتوی بلند اشاره دارد و پــس از انقلاب اسلامی ایران جزو کدهای لباسی زنان محسوب می‌شود. در سالهای اخیر پــس از موفقیت نیما بهنود طراح مد ایرانی ساکن آمریکا کــه لباس‌هایی بــا مُهرهای قدیمی و خطوط نستعلیق فارسی طراحی کــرد کــه بسیار مورد استقبال قرار گرفت؛ سبک طراحی لباس ایرانی بــه سمت لباس‌هایی رفت کــه تلفیقی از طرح و سبک سنتی و سادگی و راحتی لباس‌های مدرن باشد. بــرای مثال می‌توان بــه مانتوهای گشاد و عبا مانند در رنگ‌های شاد و بــا نقش و نگارهای سنتی محدود بــرای زنان و شال‌هایی بــا طرح سنتی و یــا خطوط نستعلیق بــرای پوشش سر و بلوزهایی بــا همین سبک بــرای مردان و همچنین کیف‌هایی از جنس جاجیم اشاره کرد.

 

در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید :

مطالب مرتبط

دیدگاه ها

نظر شما برای “مدل لباس”

دیدگاه ها بسته شده اند.