مدل لباس

مدل لباس

مجموعه: اختصاصی, مدل
به این مطلب امتیاز دهید

 

  • مدل لباس
  •  

    مدل لباس مجلسی

    مدل لباس مجلسی

    مدل لباس مجلسی

    مدل لباس مجلسی

    مدل لباس مجلسی

    مدل لباس مجلسی

    مدل لباس مجلسی

    مدل لباس مجلسی

    مدل لباس مجلسی

    مدل لباس مجلسی

    —– —– —– —– —– —– —– —– —– —–

    از صفحات دیگر نیز بازدید فرمائید : قیمت طلا

    —– —– —– —– —– —– —– —– —– —–

    مدل لباس مجلسی

    مدل لباس مجلسی

    مدل لباس مجلسی

    مدل لباس مجلسی

    مدل لباس مجلسی

    مدل لباس مجلسی

    مدل لباس مجلسی

    مدل لباس مجلسی

    مدل لباس مجلسی

    مدل لباس مجلسی

    مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

    مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

    مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

    مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

    مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

    مدل لباس مجلسی برند GEORGES HOBEIKA

    —– —– —– —– —– —– —– —– —– —–

    از صفحات دیگر نیز بازدید فرمائید : قیمت خودرو

    —– —– —– —– —– —– —– —– —– —–

     

    اولین طراح مد ایرانی

    زینت جهانشاه دختر یکی از سرهنگ‌های وزارت جنگ آن دوره در آموزشگاه بین‌المللی “لته فراین” آلمان تحصیل کرد و پس از ازدواج با یکی از افسران نظام به سوئیس رفت و در آنجا حدود یکسال هنر خیاطی و روش برش روی مانکن را فرا گرفت، سپس به پاریس که یکی از مراکز اصلی صدور مد دنیا بوده و هست رفت و در آنجا در خیاطی تخصص پیدا کرد و همچنین تحت تعلیم “پیر بالمن” یکی از طراحان معروف آن زمان رموز خیاطی مدرن و بوتیک داری را یاد گرفت.

    زینت جهانشاه در سال ۱۳۲۱ به همراه همسرش که یکی از افسران نظام بود به ایران بازگشت. او در بدو ورود به ایران، اقدام به افتتاح یک لباس فروشی و خیاط خانه در خیابان امیریه شهر تهران کرد و در مدت سه ماه موفق شد نود دست لباس زنانه برای هنگام صبح، عصر و شب، تولید کند و با پوشاندن به تن مانکن‌ها و دخترها، آنها را در معرض مشاهده پانزده تن از زنان از فرنگ برگشته قرار دهد که با مد روز اروپا آشنا بودند.

    مد لباس جهان شاه، آمیزه‌ای از مدهای غربی و دید شخصی‌اش بود او برای تمام لباس‌های ایرانی، از روی فصول یا گل‌ها نام انتخاب کرده بود. جنس لباس‌ها اغلب از مخمل و لمه بود. مدل پالتوها و آستین‌ها آزاد و یقه‌ها بسته بودند، کت‌ها و دامن‌ها نیز مناسب با اعتقادات دینی زنان ایرانی طراحی شده بود و پیراهن‌های شب به سبک دکولته طراحی شده بودند و روی آنها منجوق و پولک دوزی شده بود، به جلوی این لباس‌ها قسمتی اضافه می‌شد که به تن بایستند. کفش‌ها هم نوک گرد و بی پاشنه و باریک طراحی شده بود. در میان مدل‌های لباس، از پالتوی پوست و کلاه به علت گرانی پوست و عدم امکان فروش خبری نبود. از سوی دیگر جهان شاه کلاه دوز خوبی هم سراغ نداشت تا طرح‌هایش را به او سفارش دهد. در عوض کیف‌های مدل “موت” که هر دو دست در داخل آن قرار می‌گرفت به نمایش گذاشته شده بود. رنگ‌هایی که در مدل‌ها استفاده شده بود بیشتر سیاه و قهوه‌ای بود.

    البته جهان شاه در نمایش مدل‌های خود به بازدیدکنندگان با مشکلاتی هم روبرو بود از جمله روش راه رفتن و ایستادن مانکن‌ها و سادگی و بی‌آرایشی گیسوانشان، به ویژه در مورد آخر، آرایشگاه‌های خاصی برای این کار در ایران وجود نداشت. با این حال زنانی که وصف نمایش خیره کننده جهانشاه را شنیده بودند استقبال زیادی از جادوی مد او کردند و کار او رونق فراوانی گرفت.

    این زن پس از ده سال از افتتاح مغازهٔ لباس فروشی و خیاط خانه خود به فکر استفاده از مدل لباس‌های قدیمی در کار خود افتاد و با الهام از موزه مردم شناسی مانتویی را طراحی کرد که شبیه ردای مردان قدیمی بود و آستین‌های گشادی داشت که با استقبال فراوانی روبرو شد. او تا سال ۱۳۷۴ خورشیدی به کار خیاطی و مدسازی ادامه داد، وی شروع کننده راهی شد که ابتدا توسط فرزندش و سپس دیگران ادامه یافت.

    پس از انقلاب ۱۳۵۷

    دهه ۶۰

    بعد از انقلاب 1357 و کاهش فراگیری مد و فرهنگ غربی در سطح جامعه و حتی در شهرهای بزرگ، فرهنگ پوشش ایرانیان نیز دچار تحول شد. میل به ساده‌زیستی، دوری از مد و جنگ ایران و عراق ، باعث شدند مد در دهه ۶۰ شمسی به حاشیه برود، لباس زنان در این سالها به مانتو و چادر و لباس مردان به شلوارهای پارچه‌ای گشاد و پیراهن‌های ساده تغییر یافت. لباس رسمی و اداری در این سال‌ها هم کت و شلوار بدون کراوات بود. دهه ۶۰، کراوات به‌عنوان نمادی از فرهنگ غربی به حاشیه رفت و به اقشار خاصی از جامعه منحصر شد.

    دهه ۷۰

    با پایان جنگ و از میان رفتن الزامات خاص اقتصادی و سیاسی آن و آغاز دوره تاثیر همه جانبه رسانه‌هایی چون ویدئو و ماهواره، دوباره موج مدگرایی در جامعه آغاز شد. کاهش سختگیری‌ها و افزایش واردات البسه خارجی هم در تشدید این فضا مؤثر بود. دهه ۷۰ کم‌کم شلوارهای پارچه‌ای جای خود را به جین‌های تنگ داد و پیراهن‌های معمولی مردانه به تی‌شرت تبدیل شد. مدل‌های مختلف روسری و مانتو و تنوع در این حوزه، اتفاق مهم لباس زنانه ایرانی در دهه ۷۰ بود. برای مثال می‌توان به مدل مانتوی خفاشی اشاره کرد.

    دهه ۸۰

    سرعت تحول مد در دهه ۸۰ به علت ظهور اینترنت در خانه‌های مردم بسیار بالا بود، به طوری که شاید هر سال یک مد در جامعه می‌آمد و برچسب “دمده” یا “از مدافتاده” به لباس‌های نه‌چندان کهنه داخل کمدها می‌خورد. مانتو فروشی‌ها آنقدر زیاد و متنوع بودند که قیمت آن کمتر با افزایش روبه‌رو می‌شد و جزو متنوع‌ترین و ارزان‌ترین تن‌پوش‌های دهه ۸۰ بودند.

    دهه۹۰

    در اواخر دههٔ هشتاد آشفتگی بازار پوشاک دولت مردان ایرانی را متوجه کرد که تا کنون از این عرصه و سیع رقابتی غفلت کرده‌اند و آنان را وادار کرد تا به طراحی لباس به عنوان یک ابزار فرهنگی توجه داشته باشند و به همین جهت ساماندهی مد و لباس به وزارت ارشاد واگذار شد. این وزارت خانه با برگزاری مسابقهٔ طراحی مد و لباس فجر هنرمندان را به رقابت کشاند و برای اولین بار در ایران طراحی مد و لباس به عنوان یک هنر در کنار هنرهای دیگر مطرح شد. پس از آن و در آغاز دههٔ نود شوهای زندهٔ لباس و انواع نمایشگاه‌ها فرصت پیدا کردند خود را به عرصهٔ ظهور برسانند و حتی مؤسساتی در زمینهٔ پژوهش پوشاک ایرانی به ثبت رسیدند. مؤسسه ی مانا هنر ایرانیان از اولین مؤسسات ثبت شده در این زمینه است .

    طراحان مطرح ایرانی

    از معدود طراحان مد مطرح ایرانی می‌توان به بیژن پاکزاد (زادهٔ ۱۵ فروردین ۱۳۲۳ در تهران – ۲۷ فروردین ۱۳۹۰ بورلی هیلز) و نیما بهنود و بوریس بیژن صابری و فرناز عبدلی اشاره کرد. [عبدلی طراح مد و لباس]

    امروزه به علت وجود قوانین پوشش اسلامی در ایران که بر اساس آن زنان ملزم به پوشاندن سرتا پای بدن خود هستند هنر طراحی مد محدود به پوششی به نام “مانتو” و چادرهای اسلامی شده است. مانتو که واژه‌ای فرانسوی است به لباس یا پالتوی بلند اشاره دارد و پس از انقلاب اسلامی ایران جزو کدهای لباسی زنان محسوب می‌شود. در سالهای اخیر پس از موفقیت نیما بهنود طراح مد ایرانی ساکن آمریکا که لباس‌هایی با مُهرهای قدیمی و خطوط نستعلیق فارسی طراحی کرد که بسیار مورد استقبال قرار گرفت، سبک طراحی لباس ایرانی به سمت لباس‌هایی رفت که تلفیقی از طرح و سبک سنتی و سادگی و راحتی لباس‌های مدرن باشد. برای مثال می‌توان به مانتوهای گشاد و عبا مانند در رنگ‌های شاد و با نقش و نگارهای سنتی محدود برای زنان و شال‌هایی با طرح سنتی و یا خطوط نستعلیق برای پوشش سر و بلوزهایی با همین سبک برای مردان و همچنین کیف‌هایی از جنس جاجیم اشاره کرد.

     

    کلمات کلیدی : از با بعد سرعت (زادهٔ [عبدلی ، آخر، آرایشگاه‌های آزاد آستین‌ها آستین‌های آشفتگی آشنا آغاز آلمان آمریکا آموزشگاه آمیزه‌ای آن آنان آنجا آنقدر آنها ابتدا ابزار اتفاق اخیر اداری ادامه ارزان‌ترین ارشاد اروپا از ازدواج اساس است استفاده استقبال اسلامی اشاره اصلی اضافه اعتقادات اغلب افتاد افتتاح افزایش افسران اقتصادی اقدام اقشار البسه الزامات الهام امکان امیریه انتخاب انقلاب انواع او اواخر اولین ایران ایران، ایرانی ایرانی از ایرانی زینت ایرانی، ایرانیان ایستادن این اینترنت با بار باریک بازار بازدید بازدیدکنندگان بازگشت باشد باشند باعث بالا بالمن بایستند بدن بدو بدون بر برای برسانند برش برند برود، برچسب برگزاری برگشته بزرگ، بسته بسیار بلند بلوزهایی به بهنود به‌عنوان بوتیک بود بود البته بود، بودند بودند بودند مد بودند، بوده بورلی بوریس بی بیشتر بین‌المللی بیژن بی‌آرایشی تا تاثیر تبدیل تحت تحصیل تحول تخصص تشدید تعلیم تغییر تلفیقی تمام تن تنوع تنگ تن‌پوش‌های تهران توجه توسط تولید تی‌شرت ثبت جاجیم جادوی جامعه جانبه جای جزو جلوی جمله جنس جنگ جهان جهانشاه جهت جین‌های حاشیه حال حتی حدود حوزه، خارجی خاص خاصی خانه خانه‌های خبری خطوط خفاشی خوبی خود خودرو خورشیدی خیابان خیاط خیاطی خیره داخل داد داد، دارد داری داشت داشته دامن‌ها دختر دخترها، در دست دمده دنیا ده دهد دهه دهه در دههٔ دو دوباره دوره دوری دوز دوزی دولت دچار دکولته دید دینی دیگر دیگران را راحتی راه راهی ردای رسانه‌هایی رسمی رسیدند رفت رفتن رقابت رقابتی رموز رنگ‌های رنگ‌هایی روبرو روبه‌رو روز روسری روش رونق روی زمان زمینه زمینهٔ زن زنان زنانه زنانی زندهٔ زیاد زیادی ساده ساده‌زیستی، سادگی سال سالها سالهای سال‌ها ساماندهی ساکن سبک سختگیری‌ها سر سراغ سرتا سرهنگ‌های سطح سفارش سمت سنتی سه سوئیس سوی سپس سیاسی سیاه سیع شاد شال‌هایی شاه شاه، شاید شب شب، شبیه شخصی‌اش شد شد شدند شده شروع شلوار شلوارهای شمسی شناسی شنیده شهر شهرهای شوهای صابری صبح، صدور صفحات طراح طراحان طراحی طرح طرح‌هایش طلا طوری ظهور عبا عبدلی عدم عراق عرصه عرصهٔ عصر علت عنوان عوض غربی غفلت فارسی فجر فرا فرانسوی فراوانی فراگیری فراین فرزندش فرصت فرمائید فرناز فرنگ فرهنگ فرهنگی فروردین فروش فروشی فروشی‌ها فصول فضا فکر قدیمی قرار قسمتی قهوه‌ای قوانین قیمت لباس لباس] امروزه لباس، لباسی لباس‌ها لباس‌های لباس‌هایی لته لمه مؤثر مؤسسات مؤسساتی مؤسسه مانا مانتو مانتوهای مانتوی مانتویی مانند مانکن مانکن‌ها ماه ماهواره، متنوع متنوع‌ترین متوجه مثال مجلسی مجلسی محدود محسوب مختلف مخمل مد مدافتاده مدت مدرن مدسازی مدل مدل‌ها مدل‌های مدهای مدگرایی مراکز مردان مردانه مردم مسابقهٔ مشاهده مشکلاتی مطرح معدود معرض معروف معمولی مغازهٔ ملزم مناسب منجوق منحصر مهم موت موج مورد موزه موفق موفقیت مُهرهای میان میل می‌آمد می‌توان می‌خورد می‌شد می‌شود می‌گرفت نام نبود نداشت نستعلیق نظام نقش نمادی نمایش نمایشگاه‌ها نه‌چندان نود نوک نگارهای نیز نیما هر هست هستند هشتاد هم همراه همسرش همه همچنین همین هنر هنرمندان هنرهای هنگام هیلز) و وادار واردات واژه‌ای واگذار وجود ورود وزارت وصف وی ویدئو ویژه پارچه‌ای پاریس پاشنه پالتوها پالتوی پانزده پاکزاد پای پایان پس پوست پوشاندن پوشاک پوشش پوششی پولک پژوهش پیدا پیر پیراهن‌های چادر چادرهای چون کار کاهش کت کت‌ها کدهای کراوات کرد کرد کردند کرده کرده‌اند کشاند کفش‌ها کلاه کمتر کمدها کم‌کم کنار کند کننده کنون که کهنه کیف‌های کیف‌هایی گذاشته گرانی گرد گرفت این گرفت زینت گرفت، گشاد گشادی گل‌ها گیسوانشان، ی یا یاد یافت یافت یقه‌ها یک یکسال یکی

     

  • تو بیا
  •  

    در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید :

    مطالب مرتبط

    دیدگاه ها

    نظر شما برای “مدل لباس”

    دیدگاه ها بسته شده اند.