شعر گرنه عشق او قضای آسمانستی مرا – خاقانی

شعر گرنه عشق او قضای آسمانستی مرا – خاقانی

مجموعه: شعر
به این مطلب امتیاز دهید

 

  • شعر گرنه عشق او قضای آسمانستی مرا – خاقانی
  •  

    شعر گرنه عشق او قضای آسمانستی مرا - خاقانی

    شعر گرنه عشق او قضای آسمانستی مرا – خاقانی

     

    گرنه عشق او قضای آسمانستی مرا

    از بلای عشق او روزی امانستی مرا

    گر مرا روزی ز وصلش بر زمین پای آمدی

    کی همه شب دست از او بر آسمانستی مرا

    گرنه زلف پرده سوز او گشادی راز من

    زیر این پرده که هستم کس چه دانستی مرا

    بر یقینم کز فراق او به جان ایمن نیم

    وین نبودی گر به وصل او گمانستی مرا

    آفت جان است و آنگه در میان جان مقیم

    گرنه در جان اوستی کی باک جانستی مرا

    مرقد خاقانی از فرقد نهادی بخت من

    گر به کوی او محل پاسبانستی مرا

     

    کلمات کلیدی : آسمانستی آفت آمدی آنگه از است امانستی او اوستی ایمن این باک بخت بر بلای به جان جانستی خاقانی خاقانی دانستی در دست راز روزی ز زلف زمین زیر سوز شب شعر عشق فراق فرقد قضای محل مرا مرا مرقد مقیم من میان نبودی نهادی نیم هستم همه و وصل وصلش وین پاسبانستی پای پرده چه کز کس که کوی کی گر گرنه گشادی گمانستی یقینم

     

  • تو بیا
  •  

    در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید :

    مطالب مرتبط

    دیدگاه ها

    نظر شما برای “شعر گرنه عشق او قضای آسمانستی مرا – خاقانی”

    دیدگاه ها بسته شده اند.