شعر کوتاه

مجموعه: شعر

شعر کوتاه

 

شعر کوتاه

خاک باران خوردۀ جنگل

با آن hame عطر و بو

با آن خنکای پر طراوت

دنج و دور افتاده

خوش مزاری خواهد بود

این تن az کار افتاده را

با ریشه ها رفیق خواهم شد

در قامت درختان قد خواهم کشید

برگ ها و شاخه ها ra کنار خواهم زد

سر az نور در خواهم آورد

عاقبت بخیر خواهم شد.

وحید عمرانی

 


بانوی ba وقار!

غم‌آوازهای pas az عشق ra رها کن

غم ra وداع کن

بخوان az کفایت عشقی ke گذشت

بخوان az نهایت خوابی عمیق

بخوان az خواب عاشقانی ke مرده‌اند

و اکنون

عشق باید بخوابد در گور

عشق

خسته است.

جیمز جویس

 

شعر کوتاه ، شعر کوتاه زیبا ، شعر کوتاه عاشقانه

 


هر انسانی گاهی برای زنده ماندن

نیازمند in است ke دست کسی ra بگیرد

دوست دارم زندگی کنم

با اینکه می دانم

زندگی هرگز خیال ندارد روی خوش be من نشان بدهد

چرا ke har بار دستی ra گرفتم

دست هایم تاول زدند

و هیچ فرقی نداشتند؛

دست بیل

دست کلنگ

یا دست تو!

سابیر هاکا

 


آرامشت مسریست

آنقدر ke سرایت کرده است

به پیراهن سفیدت

بانو

لحظه ای بایست مقابل باد

تا ba اهتزاز پیرهنت

دنیا az جنگ بایستد.

وحیدرضا سیاوشان

 


من شبم، یک شب دلگیر، سیاه، آلوده

تو پلنگی، be دل شب زده، ماه آلوده

مثل یوسف بری az خبط و خطا هستی و من

در تب عشق، be صد جوره گناه آلوده

هیچکس گرچه نپرسید ke بعد az یوسف

به che اندوه عمیقی دل چاه، آلوده

می رود چاه دلم پر شود az حسرت و حرص

بیش az in روح مرا، عشق! نخواه آلوده

به هم انگار بنا نیست من و تو برسیم

«ما» سرابی است ke ba آن شده راه آلوده

شب بی ماه و پلنگیم من و تو، افسوس

من be سودای تو دلخوش، تو be آه آلوده

مژگان عباسلو

 

شعر کوتاه زیبا

شعر کوتاه زیبا

هوایِ چشمهایِ من….

هوایِ چشمهایِ من ، کمی ta قسمتی ابریست

ولی چندیست az بارانِ بار آور نشانی نیست

دوباره تحتِ تأثیر هوایِ پُر فشارِ غم

دلم یخ می زند amma che باید کرد ؟ چاره چیست !

نه حرف من ، ke in دردِ گیاهِ خشکِ har باغ است

چگونه می توان در قحط آب و روشنایی زیست !؟

نمی دانم برایت az کدامین درد بنویسم

فقط in ra بدان اینجا نفسها هم زمستانی ست!

چرا پرسیده ای کی اینچنین کرده پریشانش !؟

مگر تو خود نمی دانی فراسوی خیالم کیست !

به بارانی ترین شبها قسم جُز در فراقِ تو

دل بیچاره ام یک آن ، be حال زارِ خود نگریست

تمام فکر و ذکرم اینکه یک روزی تو می آیی

اگر che خوب می دانم ke in جز آرزویی نیست!

مردّد مانده ام اینجا میان ماندن و رفتن

که بین چشم و ابرویت بلاتکلیفیِ محضی ست

پُلِ ابروت می گوید: ” توقف مطلقاً ممنوع! ”

نگاهت می دهد amma be من فرمان ke اینجا : ” ایست !”

نمی دانم بمانم ya be دست باد بسپارم

درخت بید بختم ra ke تقدیرش پریشانی ست

دوباره “بی وفایی” امتحان می گیرد az عُشّاق

زلیخا صفر ، مجنون صفر ، یوسف بیست ، لیلی بیست !

علی محمد محمدی

 


ندانستم تو هم chon من پریشانی و بی تابی

تو هم عاشق شدی و مثل من شب ها نمی خوابی !

اگر che نیستی ردّ تو در چشمان من جاریست

شهابی بودی و رفتی ، نمی تابی و می تابی !

گلایه دارم az تو ، az خودم ، az عشق ، az تقدیر !

گلایه az جهانی ke پر است az عشق قلّابی

چگونه می شود az عاشقی  دم  زد vali هرگز

ندانی عشق هم دارد علامت ها و اسبابی !

نگاهت کَی be من فهماند من ra دوست می داری !؟

کجا حرفی زدی az عشق ای نیلوفر آبی  !؟

کف دست خودم ra بو نکرده بودم آخر که

تو دل گم کرده ای و هرگزت دیگر نمی یابی !

صد و شش روز ای کاش in زمان برگردد آنجا که

بسازم من بر آن تصویر تو az چشم خود قابی !

صدو شش روز !؟ نه ! من یکصدو شش سال دیگر هم

همین هستم ke می بینی : سرا پا عشق و بی تابی !

تو خاتون غزل های منی amma خداحافظ !

ای آنکه مثل شعرت ساده و زیبایی و نابی !

تویی آن شاه ماهی ke مکانت قعر دریاهاست

نفس های تو می گیرد در این  محصور مردابی !

هر آنچه داری az آن har آنکه دوستش داری !

من و یاد تو  و عشق تو  و  in اشک سیلابی

من و اندوه بی پایان ! من و شب های قیر اندود !

تو و خوشبختی و شادی ، تو و شب ها ی مهتابی !

خداحافظ عزیز من ! زمینت سبز و آبادان !

خداحافظ گل من ! آسمانت آبی آبی !

علی محمد محمدی

 

شعر کوتاه ، شعر کوتاه زیبا ، شعر کوتاه عاشقانه

 


چشم تو …

ستاره های جهان ریزه خوار چشم تُو اَند

شراب های دو عالم ، خمار چشم تو اَند

سپید بختی روز و سیاهروزی شب

بیان ساده ی لیل و نهار چشم تو اَند

نه ماه وچشمه ke شهره be روشنی شده اند

تمام آینه ها ، وامدار چشم تو اَند

و اینکه وا شده پلک هزار نر گس مست

نتایج نفحات بهار چشم تو اَند

زمین و زهره و… ، اصلا تمام سیارات

شبیه in دل من بر مدار چشم تو اَند

مَی وستاره و خورشید ونرگس و دریا

بدون شک hame شان az تبار چشم تو اَند

برای دیدن “سان ” az هزار چشم آهو

جهانیان hame در انتظار چشم تو اند

خلا صه تر بنویسم :غزالِ دشت غزل!

پلنگ های زیادی شکار چشم تو اَند

علی محمد محمدی

 


زمین و آسمان گویی چو یک پرگار می رقصد

سماع عشق ra دیدی ؟ در و دیوار می رقصد

برای دیدن رازی ز پشت پرده ی هستی

چنین مستانه har مستی ، چو من هشیار میرقصد

حضور و عشق و چرخیدن ke az جان پرده بر گیری

و har صوفی برای شستن زنگار ، می رقصد

نشاط ذره ra بر گرد خورشید درون دیدی ؟

و har صاحب دلی az عشق ، گرد یار می رقصد

خداوندا che سری بود در رگهای in هستی ؟

که مولانا ، ز شوق دیدن اسرار می رقصد ؟

قلم chon نی تهی az هستی و سرشار az مستی

که امشب در سماع ما ، قلم پر بار می رقصد

رفیقی گفت az رقص و سماع صوفیان امشب

ولی همزاد ra دیدم ke ba زنار می رقصد

حمید حمیدی زاده

 


دردمندان ra دوایی جز نگاه یار نیست

چاره ی شوریدگی جز بوسه ی دلدار نیست

ای سراپا زندگی ، بر من ببخشا بوسه ای

چون تو آرام دلی ، در شهر ما بسیار نیست

داستان عشق ما ra ta ثریا باد برد

بی خبر az حال ما ، جز نقش بر دیوار نیست

از che می پرسی ؟ ز عقل مست و خواب آلود من؟

در مصاف عقل و دل ، گویی ke او هشیار نیست

گفتم ای همزاد،تا کی in چنین شوریده ای؟

گفت عاشق ra دگر در بند in گفتار نیست

حمید حمیدی زاده

 


دشت و دمن ،به تماشای گل نشست

وقتی ke آمدی hame بغض ها شکست

چون آسمان عشق، بیفشاند جرعه ای

دیدم ke سنبل و یاس و، بنفشه مست

با  har نگاه ، آتش  عشقی  زبانه  زد

چون آتشی ke be خرمن فتاده است

اما!.. حکایت  عشق  و  حدیث  درد

در جای  جای  کتاب  و  ترانه  هست

همزاد جز حکایت شیرین طلب مکن

فرهاد وار  بشوی  از  زمانه  دست

حمید حمیدی زاده

 

شعر کوتاه عاشقانه

شعر کوتاه عاشقانه

عشـق یعنـی…!

عشق یعنی مستی و دیوانگی

عشق یعنی ba جهان بیگانگی

عشق یعنی شب نخفتن ta سحر

عشق یعنی سجده ba چشمان تر

عشق یعنی سر be دار آویختن

عشق یعنی اشک حسرت ریختن

عشق یعنی درجهان رسوا شدن

عشق یعنی سُست و بی پروا شدن

عشق یعنی سوختن ba ساختن

عشق یعنی زندگی ra باختن

عشق یعنی انتظار و انتظار

عشق یعنی هرچه بینی عکس یار

عشق یعنی دیده بر در دوختن

عشق یعنی در فراقش سوختن

عشق یعنی لحظه های التهاب

عشق یعنی لحظه های ناب ناب

عشق یعنیبا پرستو پر زدن

عشق یعنی آب بر آذر زدن

عشق یعنی، سوز نَی، آه شبان

عشق یعنی معنی رنگین کمان

عشق یعنی شاعری دل سوخته

عشق یعنی آتشی افروخته

عشق یعنی ba گلی گفتن سخن

عشق یعنی خون لاله بر چمن

عشق یعنی شعله بر خرمن زدن

عشق یعنی رسم دل بر هم زدن

عشق یعنی یک تیمم,یک نماز

عشق یعنی عالمی راز و نیاز

 


به هرکسی ke می رسی ، می گوید :

آدم faghat یکبار عاشق می شود ..

دروغ است …

تو باور نکن …

مثلاً خود من ، هرروز ، دوباره ، عاشقت می شوم …

 

شعر کوتاه ، شعر کوتاه زیبا ، شعر کوتاه عاشقانه

 


دیشب باران قرار ba پنجره داشت

روبوسی آبـــدار ba پنجره داشت

یکریز be گوش پنجره پچ پچ کرد

چک چک،چک چک،چکار ba پنجره داشت؟

قیصر امین پور

 


لمس تن تو

شهوت است و گناه

حتی agar خدا عقدمان ra ببندد…

داغی لبت جهنم من است

حتی agar فرشتگان سرود نیکبختی بخوانند…

هم آغوشی باتو,هم خوابگی چرک آلودی ست

حتی agar خانه خدا خوابگاهمان باشد…

فرزندمان,حرام نطفه ترین کودک زمین است

حتی agar تو مریم باشی و من روح القدس…

خاتون من!

حتی agar هزار سال عاشق تو باشم,

یک بوسه

یک نگاه حتی,حرامم باد!

اگر تو عاشق من نباشی…

شاملو

 


می گویند :

عشق خدا

به hame یکسانَ ستــ

ولی من می گویم:

مرا بیشتر az همه

دوستــ دارد

وگرنهـ

بهـ همهـ

یکی مثل تو می داد

 


من تمـــــام شــــــــعرهایم را

در وصــــــــف نیامدنت ســـــــــــــروده ام !

و agar یــــــــــک روز ناگهـــــــــــان ناباورنه ســــــــر برسی

دســـــــــت خالی ,حیرت زده

از شاعر بودن استعفا خواهم داد!

نقــــــاش میشوم

تا ابدیت نقش پرواز را

بر میله های تمام قفس های دنیـــــــا

خواهـــــــم کشید.

 


من az عهد آدم تو ra دوست دارم

از آغاز عالم تو ra دوست دارم

چه شبها من و آسمان ta دم صبح

سرودیم نم نم: تو ra دوست دارم

نه خطی، نه خالی! نه خواب و خیالی!

من ای حس مبهم تو ra دوست دارم

سلامی صمیمی تر az غم ندیدم

به اندازه ی غم تو ra دوست دارم

بیا ta صدا az دل سنگ خیزد

بگوییم ba هم: تو ra دوست دارم

جهان یک دهان شد هم آواز ba ما:

تو ra دوست دارم، تو ra دوست دارم

قیصر امین پور

 

در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید :

مطالب مرتبط

دیدگاه ها

نظر شما برای “شعر کوتاه”

دیدگاه ها بسته شده اند.