شعر آ بهار – امیر حسین مدرس

مجموعه: شعر
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 500 out of 5)
Loading...
به این مطلب امتیاز دهید

 

  • شعر آ بهار – امیر حسین مدرس
  •  

    شعر آ بهار - امیر حسین مدرس

    شعر آ بهار – امیر حسین مدرس

     

    امیرحسین‌ مدرس‌ متولد شهریور ماه‌ ۱۳۴۹ درتهران‌ است‌ و دارای‌ لیسانس‌ زبان‌ و ادبیات‌ فارسی‌ می‌باشد. در وادی‌ هنر حرف‌ زیادی‌ برای‌ گفتن‌ دارد در زمینه‌های‌ بازیگری‌، اجرا، موسیقی‌ سنتی‌، خوانندگی‌، نویسندگی‌، شعر،روزنامه‌ نگاری‌ و… صاحب‌ نظر است‌.

    دس نیگردار آ بهار، خاک و گلم مونده هنو

    دس پاچم نکن، نیگا: فرش دلم مونده هنو

    هنو ایوون چشام گرت و خاکش پاک نشده

    خیلی وقته این چشا ابری و نمناک نشده

    آدما میگن تو داروی جوونی رو داری

    روی زخم دل عاشقا، تو مرهم میذاری

    هر کی عاشق می‌شه نور چشم تو پناهشه

    اگرم کم بیاره، دست تو تکیه‌گاهشه

    آ بهار هر کیو دیدم، بوی پاییز و می‌داد

    بوی کوچه‌های تاریک و غم‌انگیز و می‌داد

    آ بهار، هر کیو دیدم، خنده‌هاش دروغی بود

    برق چشم همه‌شون چراغ بی‌فروغی بود

    نکنه وقتی میای باز دوباره خواب بمونم

    مث یه حباب آواره روی آب بمونم

    آ بهار یادت باشه وقتی میای، صدام کنی

    قربون برق چشات یادت نره نگام کنی

    آ بهار چیکار کنم، خاک و گلم مونده هنو

    رسیدی پشت در و فرش دلم مونده هنو

     

  • تو بیا
  •  

    در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید :

    مطالب مرتبط

    دیدگاه ها

    نظر شما برای “شعر آ بهار – امیر حسین مدرس”

    دیدگاه ها بسته شده اند.

    }