شعر بابا افضل کاشانی – رنگ از گل رخسار تو گیرد گل خود روی

شعر بابا افضل کاشانی – رنگ از گل رخسار تو گیرد گل خود روی

مجموعه: شعر
به این مطلب امتیاز دهید

 

  • شعر بابا افضل کاشانی – رنگ از گل رخسار تو گیرد گل خود روی
  •  

    شعر بابا افضل کاشانی - رنگ از گل رخسار تو گیرد گل خود روی

    شعر بابا افضل کاشانی – رنگ از گل رخسار تو گیرد گل خود روی

     

    افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. خواجه نصیرالدین توسی گفته است که شخصی به نام کمال الدین محمد حاسب که از شاگردان بابا افضل کاشانی بوده است در روزگار نوباوگی خواجه نصیر ( زادۀ ۵۹۷ ) به دیار آن‌ها ( توس ) افتاده است وخواجه نصیر برای یادگیری ریاضی پیش وی می رفته است.

    رنگ از گل رخسار تو گیرد گل خود روی

    مشک از سر زلفین تو دریوزه کند بوی

    شمشاد ز قدّت به خم، ای سرو دل آرا

    خورشید ز رویت دژم، ای ماه سخن گوی

    از شرم قدت سرو فرومانده به یک جای

    وز رشک رخت ماه فتاده به تکاپوی

    با من به وفا هیچ نگشته دل تو رام

    با انده هجران تو کرده دل من خوی

    ناید سخنم در دل تو، ز آنکه به گفتار

    نتوان ستدن قلعه‌ای از آهن و از روی

    ز آن است گل و نرگس رخسار تو سیراب

    کز دیده روان کرده‌ام از مهر تو صد جوی

    تا بوک سزاوار شوی دیدن او را

    ای دیده تو خود را به هزار آب همی شوی

    ای دل چه شوی تنگ، چو در توست نشستن

    خواهی که ورا یابی، در خون خودش جوی

     

    کلمات کلیدی : ( ) آب آرا آن آنکه آن‌ها آهن از است است افتاده افضل الدین انده او اول ای ایرانی با بابا برای بزرگ بن به بوده بوک بوی تا تعداد تنگ، تو تو، توس توست توسی تکاپوی جای جوی جوی حاسب حدود حسین حکیم خم، خواجه خواهی خود خودش خورشید خون خوی داده در دریوزه دل دژم، دیار دیدن دیده را را رام رباعی رخت رخسار رشک رفته رنگ روان روزگار روی روی رویت ریاضی ز زاده زادۀ زلفین زیادی ستدن سخن سخنم سر سرو سزاوار سیراب شاگردان شخصی شده شرم شش، شعر شمشاد شوی شوی صد فتاده فرومانده فوت فیلسوف قدت قدّت قرن قلعه‌ای ماه محمد مشک معروف من مهر مَرَقی می نام ناید نتوان نرگس نسبت نشستن نصیر نصیرالدین نوباوگی نگشته نیمۀ هجران هزار هق)، همی هیچ و وخواجه ورا وز وفا وی پیش چه چو کاشانی کرده کرده‌ام کز کمال کند که گفتار گفته گل گوی گیرد یابی، یادگیری یک

     

  • تو بیا
  •  

    در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید :

    مطالب مرتبط

    دیدگاه ها

    نظر شما برای “شعر بابا افضل کاشانی – رنگ از گل رخسار تو گیرد گل خود روی”

    دیدگاه ها بسته شده اند.