شعر ملک الشعرای بهار – بهار آمد و رفت ماه سپند

شعر ملک الشعرای بهار – بهار آمد و رفت ماه سپند

مجموعه: شعر
به این مطلب امتیاز دهید

 

  • شعر ملک الشعرای بهار – بهار آمد و رفت ماه سپند
  •  

    شعر ملک الشعرای بهار - بهار آمد و رفت ماه سپند

    شعر ملک الشعرای بهار – بهار آمد و رفت ماه سپند

     

    محمدتقی بهار، ملقب به ملک‌الشعرا، شاعر، ادیب، نویسنده، روزنامه‌نگار و سیاست‌مدار معاصر ایرانی بود. او شاعر قرن حاضر است که در زمان مبارزات مشروطیت زندگی می کرده و بخشی از اشعار وی درباره مبارزه با استبداد است بهرحال در سال 1317 قصیده بلندی در وصف نوروز و زیبایی های طبیعت سروده که بخشی از آن در اینجا نقل آورده می شود :

    بهار آمد و رفت ماه سپند
    نگارا در افکن بر آذر سپند

    به یک باره سر سبز شد باغ و راغ
    ز مرز حلب تا در تاشکند

    بنفشه ز گیسو بیفشاند مشک
    شکوفه به زهدان بپرورد قند

    به یک هفته آمد سپاه بهار
    ز کوه پلنگان به کوه سهند

    جهان گر جوان شد به فصل بهار
    چرا سر سپید است کوه بلند؟

    حیف باشد دل آزاده به نوروز غمین
    این من امروز شنیدم ز زبان سوسن

    هفت شین ساز مکن جان من اندر شب عید
    شکوه و شین و شغب، شهقه و شور و شیون

    هفت سین ساز کن از سبزه و از سنبل و سیب
    سنجد و ساز و سرود و سمنو سلوی من

    هفت سین را به یکی سفره دل‌خواه بنه
    هفت شن را به در خانه بدخواه فکن

    صبح عید است برون کن ز دل این تاریکی
    کاخر این شام سیه، خانه نماید روشن

    رسم نوروز به جای آور و از یزدان خواه
    کاورد حالت ما باز به حالی احسن

    نوبهار دلپذیر و روز شادی و خوشیست
    خرما نوروز و خوشا نوبهار دلپذیر

    بر نشاط گل وقت سپیده دم به باغ
    فاخته آوای بم زد ، عندلیب آوای زیر

     

    کلمات کلیدی : ، آذر آزاده آمد آن آوای آور آورده احسن ادیب، از است استبداد اشعار افکن الشعرای امروز اندر او ایرانی این اینجا با باره باز باشد باغ باغ فاخته بخشی بدخواه بر برون بلند؟ بلندی بم بنفشه بنه هفت به بهار بهار ز بهار چرا بهار، بهرحال بود بپرورد بیفشاند تا تاریکی کاخر تاشکند جان جای جهان جوان حاضر حالت حالی حلب حیف خانه خواه کاورد خوشا خوشیست خرما در درباره دل دلپذیر دلپذیر دل‌خواه دم را راغ ز رسم رفت روز روزنامه‌نگار روشن ز زبان زد زمان زندگی زهدان زیبایی زیر ساز سال سبز سبزه سر سرود سروده سفره سلوی سمنو سنبل سهند سوسن سپاه سپند سپند سپند نگارا سپید سپیده سیاست‌مدار سیب سنجد سین سیه، شادی شاعر شاعر، شام شب شد شعر شغب، شن شنیدم شهقه شود شور شین شیون صبح طبیعت عندلیب عید عید شکوه غمین این فصل فکن قرن قصیده قند ما ماه مبارزات مبارزه محمدتقی مرز مشروطیت مشک شکوفه معاصر ملقب ملک ملک‌الشعرا، من من مکن می نشاط نقل نماید نوبهار نوروز نویسنده، های هفت هفته و وصف وقت وی پلنگان کرده کن که کوه گر گل گیسو یزدان یک یکی

     

  • تو بیا
  •  

    در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید :

    مطالب مرتبط

    دیدگاه ها

    نظر شما برای “شعر ملک الشعرای بهار – بهار آمد و رفت ماه سپند”

    دیدگاه ها بسته شده اند.