شعر مرا رازیست اندر دل – سعدی

شعر مرا رازیست اندر دل – سعدی

مجموعه: شعر
به این مطلب امتیاز دهید

 

  • شعر مرا رازیست اندر دل – سعدی
  •  

    شعر مرا رازیست اندر دل - سعدی

    شعر مرا رازیست اندر دل – سعدی

     

    مرا رازیست اندر دل…

    دلم تا عشقباز آمد دراو جز غم نمی بینم

    دلی بی غم کجا جویم که درعالم نمی بینم

    دمی با همدمی خرم ز جانم بر نمی آید

    دمم با جان برآید چون که یک همدم نمی بینم

    مرا رازیست اندر دل به خون دیده پرورده

    ولیکن با که گویم باز چون محـــــــرم نمی بینم

    قناعت می کنم با درد چون درمان نمی یابم

    تحمل می کنم با زخم چون مرهـــــــم نمی بینم

    خوشا و خرما آن دل که هست از عشق بیگانه

    که من تا آشــــــــــنا گشـــــــتم دل خرم نمی بینم

    نم چشم آبروی من ببرد از بس که می گریم

    چرا گریم کـــــــز آن حاصل برون از نم نمی بینم

    کنون دم درکش ای “سعدی” که کار از دست بیرون شد

    به امــــــــید دمی با دوســـــت وان دم هم نمی بینم

    ” سعدی”

     

    کلمات کلیدی : آبروی آشــــــــــنا آمد آن آید از امــــــــید اندر ای با باز ببرد بر برآید برون بس به بی بیرون بینم بیگانه تا تحمل جان جانم جز جویم حاصل خرم خرما خوشا خون دراو درد درعالم درمان درکش دست دل دل دلم دلی دم دمم دمی دوســـــت دیده رازیست ز زخم سعدی سعدی شد شعر عشق عشقباز غم قناعت محـــــــرم مرا مرهـــــــم من می نم نمی هست هم همدم همدمی و وان ولیکن پرورده چرا چشم چون کار کجا کـــــــز کنم کنون که گریم گریم گشـــــــتم گویم یابم یک

     

  • تو بیا
  •  

    در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید :

    مطالب مرتبط

    دیدگاه ها

    نظر شما برای “شعر مرا رازیست اندر دل – سعدی”

    دیدگاه ها بسته شده اند.