جدیدترین مطالب امروز

شعر زندانی از سیمین بهبهانی

مجموعه: شعر
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5٫00 out of 5)
Loading...
به این مطلب امتیاز دهید

 

شعر زندانی از سیمین بهبهانی

شعر زندانی از سیمین بهبهانی

 

هیچ دانی ز چه در زندانم ؟
دست در جیب جوانی بردم

ناز شستی نه به چنگ آورده
ناگهان سیلی ی سختی خوردم

من ندانم که پدر کیست مرا
یا کجا دیده گشودم به جهان

که مرا زاد و که پرورد چنین
سر پستان که بردم به دهان

هرگز این گونهٔ زردی که مراست
لذت بوسهٔ مادر نچشید

پدری ، در همهٔ عمر ، مرا
دستی از عاطفه بر سر نکشید

کس ، به غمخواری ، بیدار نماند
بر سر بستر بیماری من

بی تمنایی و بی پاداشی
کس نکوشید پی یاری ی من

گاه لرزیده ام از سردی ی دی
گاه نالیده ام از گرمی ی  تیز

خفته ام گرسنه با حسرت نان
گوشهٔ مسجد و بر کهنه حصیر

گاهگاهی که کسی دستی برد
بر بناگوش من و چانهٔ من

داشتم چشم ، که آماده شود
نوبتی شام شبی خانهٔ من

لیک آن پست ،‌ که با جام تنم
می رهید از عطش سوزانی

نه چنان همت والایی داشت
که مرا سیر کند با نانی

با همه بی سر و سامانی خویش
باز چندین هنر آموخته ام

نرم و آرام ز جیب دگران
بردن سیم و زر آموخته ام

نیک آموخته ام کز سر راه
ته سیگار چسان بردارم

تلخی ی دود چشیدم چو از او
نرم ، در جیب کسان بگذارم

یا به تیغی که به دستم افتد
جامهٔ تازهٔ طفلان بدرم

یا کمین کرده و از بار فروش
سیب سرخی به غنیمت ببرم

با همه چابکی اینک ، افسوس
دیرگاهی است که در زندانم

بی خبر از غم ناکامی ی خویش
روز و شب همنفس رندانم

شادم از اینکه مرا ارزش آن
هست در مکتب یاران دگر

که بدان طرفه هنرها که مراست
بفزایند هزاران دگر

به اشتراک بگذارید...

مطالب مرتبط

دیدگاه ها

نظر شما برای “شعر زندانی از سیمین بهبهانی”