شعر شهریار – خراب از باد پائیز خمارانگیز تهرانم

شعر شهریار – خراب از باد پائیز خمارانگیز تهرانم

مجموعه: شعر
به این مطلب امتیاز دهید

 

  • شعر شهریار – خراب از باد پائیز خمارانگیز تهرانم
  •  

    شعر شهریار - خراب از باد پائیز خمارانگیز تهرانم

    شعر شهریار – خراب از باد پائیز خمارانگیز تهرانم

     

    خراب از باد پائیز خمارانگیز تهرانم

    خمار آن بهار شوخ و شهر آشوب شمرانم

    خدایا خاطرات سرکش یک عمر شیدایی

    گرفته در دماغی خسته چون خوابی پریشانم

    خیال رفتگان شب تا سحر در جانم آویزد

    خدایا این شب آویزان چه می خواهند از جانم

    پریشان یادگاریهای بر بادند و می پیچند

    به گلزار خزان عمر چون رگبار بارانم

    خزان هم با سرود برگ ریزان عالمی دارد

    چه جای من که از سردی و خاموشی ز مستانم

    سه تار مطرب شوقم گسسته سیم جانسوزم

    شبان وادی عشقم شکسته نای نالانم

    نه جامی کو دمد در آتش افسرده جان من

    نه دودی کو برآید از سر شوریده سامانم

    شکفته شمع دمسازم چنان خاموش شد کز وی

    به اشک توبه خوش کردم که می بارد به دامانم

    گره شد در گلویم ناله جای سیم هم خالی

    که من واخواندن این پنجه پیچیده نتوانم

    کجا یار و دیاری ماند از بی مهری ایام

    که تا آهی برد سوز و گداز من به یارانم

    سرود آبشار دلکش پس قلعه ام در گوش

    شب پائیز تبریز است در باغ گلستانم

    گروه کودکان سرگشته چرخ و فلک بازی

    من از بازی این چرخ فلک سر در گریبانم

    به مغزم جعبه شهر فرنگ عمر بی حاصل

    به چرخ افتاده و گوئی در آفاقست جولانم

    چه دریایی چه طوفانی که من در پیچ و تاب آن

    به زورقهای صاحب کشته سرگشته می مانم

    ازین شورم که امشب زد به سر آشفته و سنگین

    چه می گویم نمی فهمم چه می خواهم نمی دانم

    به اشک من گل و گلزار شعر فارسی خندان

    من شوریده بخت از چشم گریان ابر نیسانم

    کجا تا گویدم برچین و تا کی گویدم برخیز

    به خوان اشک چشم و خون دل عمریست مهمانم

    فلک گو با من این نامردی و نامردمی بس کن

    که من سلطان عشق و شهریار شعر ایرانم

     

    کلمات کلیدی : آبشار آتش آشفته آشوب آفاقست آن آن آهی آویزان آویزد ابر از ازین است اشک افتاده افسرده ام امشب ایام ایرانم این با باد بادند بارانم بارد بازی بازی باغ بخت بر برآید برخیز برد برچین برگ بس به بهار بی تا تاب تار تبریز تهرانم تهرانم توبه جامی جان جانسوزم جانم جانم جای جعبه جولانم حاصل خاطرات خالی خاموش خاموشی خدایا خراب خزان خسته خمار خمارانگیز خندان خوابی خوان خواهم خواهند خوش خون خیال دارد دامانم دانم در دریایی دل دلکش دماغی دمد دمسازم دودی دیاری رفتگان رگبار ریزان ز زد زورقهای سامانم سحر سر سردی سرود سرکش سرگشته سلطان سنگین سه سوز سیم شب شبان شد شعر شمرانم شمع شهر شهریار شوخ شورم شوریده شوقم شکسته شکفته شیدایی صاحب طوفانی عالمی عشق عشقم عمر عمریست فارسی فرنگ فلک فهمم قلعه ماند مانم مستانم مطرب مغزم من من مهری مهمانم می نالانم ناله نامردمی نامردی نای نتوانم نمی نه نیسانم هم و واخواندن وادی وی پائیز پریشان پریشانم پس پنجه پیچ پیچند پیچیده چرخ چشم چنان چه چون کجا کردم کز کشته کن که کو کودکان کی گداز گرفته گره گروه گریان گریبانم گسسته گل گلزار گلستانم گلویم گو گوئی گوش گویدم گویم یادگاریهای یار یارانم یک

     

  • تو بیا
  •  

    در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید :

    مطالب مرتبط

    دیدگاه ها

    نظر شما برای “شعر شهریار – خراب از باد پائیز خمارانگیز تهرانم”

    دیدگاه ها بسته شده اند.