شعر تابستان

شعر تابستان

مجموعه: شعر
به این مطلب امتیاز دهید

 

  • شعر تابستان
  •  

    شعر تابستان

    شعر تابستان

     

    فصل تابستان است

    سایه ای می جویم

    سایه ای پر الفت

    کوچه ها گرم کلام

    خانه ها گرم سخن

    ***شعر تابستان***

    کودکی با شادی

    روی خاک نمناک

    کلبه ای می سازد

    کلبه ای بی سرما

    ***شعر تابستان***

    ان طرف تر

    دخترک می دوزد

    لباس از جنس خیال

    و عروسک پشت ویترین مغازه

    چشمکی می زند به دنبال لباس

    ***شعر تابستان***

    این طرف تر

    در خیابان گنجشکی افتاده بی غذا

    فصل تابستان است

    می نویسم شعری

    از زبان سهراب

    و خدایی که در این نزدیکی است …

    شاعر: هستی شمس


    «شعر تابستان»

    تابستان اوز

    حیات دور از اوز دشـوار بـاشـد             گلی که در اوز نیست خار باشد
    بهارش را که نیست لازم به گفتن          از آن خهر و حکار و دل  شکفتن

    ***شعر تابستان***

    به تابـستـان  کـه گرما رو نـمـایـد           ره ســـــر پــلـه را در پیش بـایــد
    بزن جــارو بــپـاش آبی بر آن کم           هــوا را پـر کن از بوی خوش نم

    ***شعر تابستان***

    اگر بر خاک لحاف از دستت افتاد            بــدان حتـما گلیمت برده است باد
    بـا آن دسـت قـشـنگ و مـهربانـت         بــیـاور کــوزه را با کــوزه دانت

    ***شعر تابستان***

    تـو قـبل از که شـوی  آماده خواب            کــمـی از کــوزه بشـنـو قـلقل آب
    هــوای پــشــت بـام شب پر سـتاره          بــه آدم مـیــدهـد عـمـــر دوبــــــار

    ***شعر تابستان***

    اوز زیـبـاتـراز هر سرزمـیـن است       بهشـت دنـیـوی گویـنـد هـمین است

    شعر از : میرزینل امیری نژاد

     

  • تو بیا
  •  

    در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید :

    مطالب مرتبط

    دیدگاه ها

    نظر شما برای “شعر تابستان”

    دیدگاه ها بسته شده اند.