شعر دیدار تلخ از فروغ فرخزاد

شعر دیدار تلخ از فروغ فرخزاد

مجموعه: شعر
به این مطلب امتیاز دهید

 

  • شعر دیدار تلخ از فروغ فرخزاد
  •  

    شعر دیدار تلخ از فروغ فرخزاد

    شعر دیدار تلخ از فروغ فرخزاد

     

    به زمین میزنی و میشکنی                   عاقبت شیشه امیدی را
    سخت مغروری و میسازی سرد                   در دلی آتش جاویدی را
    دیدمت وای چه دیداری وای                   این چه دیدار دلازاری بود
    بی گمان برده ای از یاد آن عهد                   که مرا با تو سر و کاری بود
    دیدمت وای چه دیداری وای                   نه نگاهی نه لب پر نوشی
    نه شرار نفس پر هوسی                   نه فشار بدن و آغوشی
    این چه عشقی است که دردل دارم                   من از این عشق چه حاصل دارم
    می گریزی ز من و در طلبت                   بازهم کوشش باطل دارم
    باز لبهای عطش کرده من                   لب سوزان ترا می جوید
    میتپد قلبم و با هر تپشی                   قصه عشق ترا میگوید
    بخت اگر از تو جدایم کرده                   می گشایم گره از بخت چه باک
    ترسم این عشق سرانجام مرا                   بکشد تا به سراپرده خاک
    خلوت خالی و خاموش مرا                   تو پر از خاطره کردی ای مرد
    شعر من شعله احساس من است                   تو مرا شاعره کردی ای مرد
    آتش عشق به چشمت یکدم                   جلوه ای کرد و سرابی گردید
    تا مرا واله بی سامان دید                   نقش افتاده بر آبی گردید
    در دلم آرزویی بود که مرد                   لب جانبخش تو را بوسیدن
    بوسه جان داد به روی لب من                   دیدمت لیک دریغ از دیدن
    سینه ای تا که بر آن سر بنهم                   دامنی تا که بر آن ریزم اشک
    آه ای آنکه غم عشقت نیست                   می برم بر تو و بر قلبت رشک
    به زمین می زنی و میشکنی                   عاقبت شیشه امیدی را
    سخت مغروری و میسازی سرد                   در دلی آتش جاویدی را

     

    کلمات کلیدی : آبی آتش آرزویی آغوشی این آن آنکه احساس از است است                   اشک آه افتاده امیدی اگر ای این با بازهم باطل باک ترسم بخت بدن بر برده برم بنهم                   به بود بود بی بود دیدمت بوسیدن بوسه بکشد بی تا ترا تلخ تو تپشی                   جان جانبخش جاویدی جدایم جلوه جوید میتپد حاصل خاطره خالی خاموش خاک خلوت داد دارم باز دارم می دارم                   دامنی در دردل دریغ دلازاری دلم دلی دید                   دیدار دیداری دیدمت دیدن سینه را را دیدمت را سخت رشک به روی ریزم ز زمین زنی سامان سر سرابی سرانجام سراپرده سرد                   سوزان شاعره شرار شعر شعله شیشه طلبت                   عاقبت عشق عشقت عشقی عطش عهد                   غم فرخزاد فروغ فشار قصه قلبت قلبم لب لبهای لیک مرا مرا                   مرد آتش مرد شعر مرد                   مغروری من من                   می میزنی میسازی میشکنی                   میگوید بخت نفس نقش نه نوشی نه نگاهی نیست                   هر هوسی                   و واله وای وای                   پر چشمت چه کاری کرد کرده کرده                   کردی که کوشش گردید تا گردید در گره گریزی گشایم گمان یاد یکدم                  

     

  • تو بیا
  •  

    در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید :

    مطالب مرتبط

    دیدگاه ها

    نظر شما برای “شعر دیدار تلخ از فروغ فرخزاد”

    دیدگاه ها بسته شده اند.