دعای مجیر

مجموعه: دینی و مذهبی

دعای مجیر

دعای مجیر چیست

دعای مجیر از دعاهای بسیار مشهور اســت کــه در بررسی سند آن بــایــد گــفــت کــه در میان کتب حدیثی و دعایی ما؛ تنها مرحوم کفعمی آن را در مصباح و بلدالامین کــه از منابع معروف ادعیه شیعه هستند؛ ذکر کرده اســت و غیر از ایــن دو منبع در دیگر کتابهای حدیثی نقلی از ایــن دعا وجود ندارد.

کلیه نقل قول هایی کــه در ارتباط بــا دعا؛ توصیه یــا بیان احکام از ائمه معصومین (علیهم السلام) وارد شده؛ ابتدا بــا ملاک ها و معیارهای عقلی سنجیده می شــود و در صورت داشتن تعارض بــا عقل؛ آن متن رد می شود. امــا در رابطه بــا دعای مجیر کــه مرحوم شیخ عباس قمی نــیــز بــه تبعیت از کفعمی آن را در مفاتیح الجنان ذکر کرده اســت مطالعه متن دعا می تواند پاسخی کاملاً متقن و معین بــه ما دهد.

مضامین ایــن دعا محصول اندیشه و تفکر یک انسان عادی نیست.

با مطالعه مضامین دعای مجیر می توان بــه ایــن نکته مهم دست یافت کــه چنین مطالبی تراوش کرده از ذهن یک انسان عادی نـیـسـت بـلـکـه محصول اندیشه و تفکر معصوم است. کسانی کــه نوع و روش نیایش بــا پروردگار و معبود را می دانسته و بــه ما نــیــز آموخته اند.

آنچه کــه بر عظمت ایــن دعا می افزاید: آگاهی از زمان؛ مکان و نحوه نزول آن و همچنین شخصی کــه ایــن دعا را دریافت می کــنــد و از ســوی دیگر واسطه در ارسال ایــن دعا است. چرا کــه ما می دانیم دعاهای ماثور؛ از جانب خدا بر قلب و زبان معصوم نقش می بندد و ســپــس در قالب الفاظ و کلمات جاری شده و در اختیار ما قرار می گیرد.

اختصاصات و ویژگیهای خاص دعای مجیر

این دعا زمانی کــه پیامبر خدا در مقام حضرت ابراهیم (علیه السلام) مشغول نماز بودند یعنی در مسجدالحرام؛ روبه روی کعبه و در حال نماز از طریق جبرئیل بر وجود مقدس نبی اعظم (صلی الله علیه و آله) نازل می شــود کــه جبرئیل بــه خدمت حضرت رسیده و ایــن دعا را بــرای مناجات و گفتگو بــا خدا بــه رسول خدا می آموزد بنابراین ایــن دعا یک دعای آسمانی؛ رحمانی و از عالم ملکوت است.

دعای مجیر در مکان و زمانی مقدس؛ توسط واسطه ای چــون حضرت جبرئیل؛ بر وجود نازنین رسول خدا نازل می شــود و مطلع ایــن پیام و فیض نــیــز حضرت حق جل جلاله اســت ایــن ویژگی ها بــه دعای مجیر اهمیتی دو چندان می بخشد.

فضایل و برکات ایــن دعا نــیــز بسیار اســت کــه بــایــد مورد توجه قرار بگیرد. مرحوم کفعمی نقل می کــنــد کــه یکی از آثار ایــن دعا؛ آمرزش گناهان خواننده ایــن دعاست. بــه عبارت دیگر کسی کــه ایــن دعا را قرائت می کــنــد چنانکه در نقل آمده؛ حــتـی اگــر گناهانش بــه اندازه ریگ های بیابان یــا برگ درختان باشد احتمال آمرزش آن از جانب حضرت حق وجود دارد و ایــن نکته ای تامل برانگیز اســت کــه انسان را بــه تفکر وامی دارد کــه مگر ایــن دعا چیست کــه چنین آثاری می تواند داشته باشد؟

محافظت در برابر ناملایمات دنیا

اگر کسی بــا محتوا و مضامین ایــن دعا کــه سراسر آن ذکر اسامی مقدس پروردگار اســت آشنا باشد می بیند کــه در ایــن دعا سراسر اسامی و نامهای مقدس خداوند اســت کــه انسان در آن خدا را بــه صاحب ایــن اسامی قسم می دهد و در هــر فراز از دعا خطاب بــه خدا می گوید من بــه تو پناه می برم ای کسی کــه پناه هــمــه پناه جویان هستی در هــر بند از دعا نــیــز پــس از اسماء حسنی ذات باریتعالی عبارت (اجرنا من النار یــا مجیر) تکرار می شود.

این اذکار و پناه جستن؛ بــه مثابه یک پاک کن قدرتمند اســت کــه می تواند کلیه آثار و آلودگی هایی کــه در طول عمر در قلب و روح آدمی نشسته اســت را از بین ببرد. امــا اثر دیگری کــه بــرای ایــن دعا ذکر شده شفای دردها و بیماریهاست چرا کــه پیامبر رحمت (صلی الله علیه و آله) فرمودند: بــرای اینکه بیماری ها و ناملایمات از شما دور شــود مضامین دعای مجیر را مرتب تکرار کرده و بر زبان جاری کنید.

این دعا مانند شفابخش ترین دارویی اســت کــه می تواند روح انسان را جلا دهد. و از آن جا جسم نــیــز تابع روح آدمی است؛ اگــر کسی از نظر روحی سالم باشد از نظر جسمی نــیــز سالم خواهد بود.

ادای دین و رفع غم و اندوه زندگی 

افراد مقروض وقتی بــه برترین پناهگاه عالم کــه هــمــه از او استمداد می طلبند؛ پناه می برند طبعاً خداوند نــیــز ابواب رحمت خود را بــه روی آنها می گشاید. نکته دیگر در فضایل ایــن دعا؛ برطرف شدن غم و اندوه و کدورتها از وجود انسان است. کسی کــه ایــن دعا را قرائت می کــنــد صاحب ایــن دعا را فردی عادی نمی داند و نمی بیند بـلـکـه او معتقد اســت کــه ایــن دعا نازل شده از آسمان و از مصدر فیض است.

بنابراین آن هنگام کــه انسان بــه ایــن مصدرو منبع فیض در عالم تکیه می کند؛ در اصل بزرگترین تکیه گاه روحی خود در عالم وجود را یافته اســت و طبیعی اســت کــه بــا یاد و ذکر او تمام غمها؛ اندوه ها و کدورتها را فراموش می کند. آنچنان کــه قرآن کریم می فرماید: الا بذکر الله تطمئن القلوب.

متن دعای مجیر

این دعا در بین دعاها از جایگاه بلندى برخوردار اســت و از حضرت رسول صلى اللّه علیه و آله روایت شده و دعایى اســت کــه جبرئیل براى آن حضرت هنگامى کــه در مقام ابراهیم مشغول نماز بودند آورد و کَفْعَمى در «بَلَدُ الأَمین» و «مصباح» ایــن دعا را ذکر نموده و در حاشیه آن بــه فضیلت آن اشاره کرده؛ از جمله اینکه هــر کــه ایــن دعا را در «ایام البیض» [روزهاى سیزدهم و چهارهم و پانزدهم] ماه رمضان بخواند گناهش آمرزیده می شود؛ هرچند بــه عدد دانه هاى باران و برگهاى درختان و ریگ هاى بیابان باشد.
و خواندن آن براى شفای بیمار و اداى دین و بی نیازى و توانگرى و رفع غم و اندوه سودمند است.
و دعا ایــن اســت :

دعای مجیر بــا ترجمه فارسی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خدا کــه رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگى است

سُبْحَانَکَ یَا اللَّهُ تَعَالَیْتَ یَا رَحْمَانُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا رَحِیمُ تَعَالَیْتَ یَا کَرِیمُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا مَلِکُ تَعَالَیْتَ یَا مَالِکُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا قُدُّوسُ تَعَالَیْتَ یَا سَلامُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا مُؤْمِنُ تَعَالَیْتَ یَا مُهَیْمِنُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا عَزِیزُ تَعَالَیْتَ یَا جَبَّارُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا مُتَکَبِّرُ تَعَالَیْتَ یَا مُتَجَبِّرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ؛

منزّهى تو اى خدا؛ بلندمرتبه هستى اى بخشنده؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى مهربان؛ بلندمرتبه هستی اى کریم؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى فرمانروا؛ بلندمرتبه هستى اى مالک؛ ما را از آتش پناه ده ای منزّهى تو اى ایمن بخش؛ بلندمرتبه هستى اى چیره بر هستى؛ مار از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى عزّت مند؛ بلندمرتبه هستى اى جبّار؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى بزرگ منش؛ بلندمرتبه هستى اى بزرگ منش؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ پناه دهنده؛ منزّهى تو اى برى از هــر عیب؛ بلندمرتبه هستى اى سلام؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛

سُبْحَانَکَ یَا خَالِقُ تَعَالَیْتَ یَا بَارِئُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا مُصَوِّرُ تَعَالَیْتَ یَا مُقَدِّرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا هَادِی تَعَالَیْتَ یَا بَاقِی أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا وَهَّابُ تَعَالَیْتَ یَا تَوَّابُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا فَتَّاحُ تَعَالَیْتَ یَا مُرْتَاحُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا سَیِّدِی تَعَالَیْتَ یَا مَوْلایَ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا قَرِیبُ تَعَالَیْتَ یَا رَقِیبُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا مُبْدِئُ تَعَالَیْتَ یَا مُعِیدُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا حَمِیدُ تَعَالَیْتَ یَا مَجِیدُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا قَدِیمُ ؛

منزّهى تو ای آفریننده؛ بلندمرتبه هستى اى آفرینشگر؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى صورت آفرین؛ بلندمرتبه هستى اى تقدیر کننده؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى راهنما؛ بلندمرتبه هستى اى ماندگار؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده منزّهى تو اى بخشایشگر؛ بلندمرتبه هستى اى بسیار توبه پذیر؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى گشایشگر؛ بنلدمرتبه؛ هستى اى خستگیناپذیر؛ ما را از آتش پناه اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى سرورم؛ بلندمرتبه هستى اى مولایم؛ ما از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى نزدیک؛ بلندمرتبه هستى اى نگاهبان؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه هنده؛ منزّهى تو اى پدید آورنده؛ بلندمرتبه هستى اى بازگرداننده؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى ستوده؛ بلندمرتبه اى داراى عظمت؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى دیرینه؛

تَعَالَیْتَ یَا عَظِیمُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا غَفُورُ تَعَالَیْتَ یَا شَکُورُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا شَاهِدُ تَعَالَیْتَ یَا شَهِیدُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا حَنَّانُ تَعَالَیْتَ یَا مَنَّانُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا بَاعِثُ تَعَالَیْتَ یَا وَارِثُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا مُحْیِی تَعَالَیْتَ یَا مُمِیتُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا شَفِیقُ تَعَالَیْتَ یَا رَفِیقُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا أَنِیسُ تَعَالَیْتَ یَا مُونِسُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا جَلِیلُ تَعَالَیْتَ یَا جَمِیلُ ؛

بلند مرتبه هستى اى بزرگ؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى آمرزگار؛ بلندمرتبه هستى اى ستایش پذیر؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى گواه؛ بلندمرتبه هستى اى حاضر؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى مهربان؛ بلندمرتبه هستى اى منتّ گذار؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى برانگیزنده؛ بلندمرتبه هستى اى میراث بر؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده منزّهى تو اى زندگی بخش؛ بلندمرتبه هستى اى میراننده؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى مهربان؛ بلندمرتبه هستى اى همراه؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده منزّهى تو اى همدم؛ بلندمرتبه هستى اى مونس ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى بزرگ منزلت؛ بلندمرتبه هستى اى زیبا؛

أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا خَبِیرُ تَعَالَیْتَ یَا بَصِیرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا حَفِیُّ تَعَالَیْتَ یَا مَلِیُّ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا مَعْبُودُ تَعَالَیْتَ یَا مَوْجُودُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا غَفَّارُ تَعَالَیْتَ یَا قَهَّارُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا مَذْکُورُ تَعَالَیْتَ یَا مَشْکُورُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا جَوَادُ تَعَالَیْتَ یَا مَعَاذُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا جَمَالُ تَعَالَیْتَ یَا جَلالُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا سَابِقُ تَعَالَیْتَ یَا رَازِقُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا صَادِقُ تَعَالَیْتَ یَا فَالِقُ؛

ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو ای آگاه؛ بلندمرتبه؛ هستى اى بینا؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى عطابخش؛ بلندمرتبه هستى اى امان ده؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى معبود؛ بلندمرتبه هستى اى موجود؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده منزّهى تو اى بسیار آمرزنده؛ بلندمرتبه هستى اى ستوده؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى یاد شده؛ بلندمرتبه هستى اى سپاس شده؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى بخشنده؛ بلندمرتبه هستى اى پناهگاه؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى زیبا؛ بلندمرتبه هستى اى باشکوه؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى پیش از همه؛ بلندمرتبه هستى اى روزی دهنده؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى راستگو؛ بلندمرتبه هستى اى شکافنده؛

أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا سَمِیعُ تَعَالَیْتَ یَا سَرِیعُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا رَفِیعُ تَعَالَیْتَ یَا بَدِیعُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا فَعَّالُ تَعَالَیْتَ یَا مُتَعَالُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا قَاضِی تَعَالَیْتَ یَا رَاضِی أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا قَاهِرُ تَعَالَیْتَ یَا طَاهِرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا عَالِمُ تَعَالَیْتَ یَا حَاکِمُ؛

ما را از اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى شنوا؛ بلندمرتبه هستى اى سریع؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى بلندپایه؛ بلندمرتبه هستى اى نوآفرین؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى همواره در کار؛ بلندمرتبه هستى اى والاتر؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى قضاوت کننده؛ بلندمرتبه هستى اى خشنود؛ مار از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى چیره؛ بلندمرتبه هستى اى پاک؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده منزّهى تو اى دانا؛ بلندمرتبه هستی اى حکمران؛

أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا دَائِمُ تَعَالَیْتَ یَا قَائِمُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا عَاصِمُ تَعَالَیْتَ یَا قَاسِمُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا غَنِیُّ تَعَالَیْتَ یَا مُغْنِی أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا وَفِیُّ تَعَالَیْتَ یَا قَوِیُّ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا کَافِی تَعَالَیْتَ یَا شَافِی أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ ؛ سُبْحَانَکَ یَا مُقَدِّمُ تَعَالَیْتَ یَا مُؤَخِّرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا أَوَّلُ تَعَالَیْتَ یَا آخِرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ؛

ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى پاینده؛ بلندمرتبه هستى اى پایدار؛ ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده؛ منزّهى تو اى نگهدارنده؛ بلندمرتبه هستى اى پخش کننده؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى بینیاز؛ بلندمرتبه هستى اى بی نیاز کننده؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى باوفا؛ بلندمرتبه هستى اى توانا؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى کفایت کننده؛ بلندمرتبه هستى اى شفابخش؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى پیش انداز؛ بلندمرتبه هستى اى پــس انداز؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى آغاز؛ بلندمرتبه هستى اى انــجـام ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛

سُبْحَانَکَ یَا ظَاهِرُ تَعَالَیْتَ یَا بَاطِنُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا رَجَاءُ تَعَالَیْتَ یَا مُرْتَجَى أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا ذَا الْمَنِّ تَعَالَیْتَ یَا ذَا الطَّوْلِ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا حَیُّ تَعَالَیْتَ یَا قَیُّومُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا وَاحِدُ تَعَالَیْتَ یَا أَحَدُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا سَیِّدُ تَعَالَیْتَ یَا صَمَدُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا قَدِیرُ تَعَالَیْتَ یَا کَبِیرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا وَالِی تَعَالَیْتَ یَا مُتَعَالِی [عَالِی ]

منزّهى تو اى آشکار؛ بلندمرتبه هستى اى نهان؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى امید؛ بلندمرتبه هستى اى امیدبخش؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى عطابخش؛ بلندمرتبه هستى اى هماره بخشایشگر؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى زنده؛ بلندمرتبه هستى اى بــه خود پاینده؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى یگانه؛ بلندمرتبه هستى اى یکتا؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى سرور؛ بلندمرتبه هستى اى مقصود هــمــه ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى توانا؛ بلندمرتبه هستى اى بزرگ؛ ما از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى ولایت مدار؛ بلندمرتبه هستى اى بلند پایه

أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا عَلِیُّ تَعَالَیْتَ یَا أَعْلَى أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا وَلِیُّ تَعَالَیْتَ یَا مَوْلَى أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا ذَارِئُ تَعَالَیْتَ یَا بَارِئُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا خَافِضُ تَعَالَیْتَ یَا رَافِعُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا مُقْسِطُ تَعَالَیْتَ یَا جَامِعُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا مُعِزُّ تَعَالَیْتَ یَا مُذِلُّ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا حَافِظُ تَعَالَیْتَ یَا حَفِیظُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا قَادِرُ تَعَالَیْتَ یَا مُقْتَدِرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا عَلِیمُ تَعَالَیْتَ یَا حَلِیمُ؛

ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى والا؛ بلندمرتبه هستى اى والاتر؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى سرپرست؛ بلندمرتبه هستى اى مولا؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى پدیدآور؛ بلندمرتبه هستى اى آفرینشگر؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى فرودآور؛ بلندمرتبه هستى اى فرازبر؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى دادگر؛ بلندمرتبه هستى اى گردآور؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى عزّت بخش؛ بلندمرتبه هستى اى خوارساز؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو ای نگاهبان؛ بلندمرتبه هستى ایــن نگاهبان؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى توانا؛ بلندمرتبه هستى اى توانمند ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى دانا؛ بلندمرتبه هستى اى بردبار؛

أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا حَکَمُ تَعَالَیْتَ یَا حَکِیمُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا مُعْطِی تَعَالَیْتَ یَا مَانِعُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا ضَارُّ تَعَالَیْتَ یَا نَافِعُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا مُجِیبُ تَعَالَیْتَ یَا حَسِیبُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا عَادِلُ تَعَالَیْتَ یَا فَاصِلُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا لَطِیفُ تَعَالَیْتَ یَا شَرِیفُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا رَبُّ تَعَالَیْتَ یَا حَقُّ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا مَاجِدُ تَعَالَیْتَ یَا وَاحِدُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا عَفُوُّ تَعَالَیْتَ یَا مُنْتَقِمُ ؛

ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى داور؛ بلندمرتبه هستى اى فرزانه؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى عطابخش؛ بلندمرتبه هستى اى بازدار؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى زیان رسان؛ بلندمرتبه هستى اى سودبخش؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى اجابت کننده؛ بلندمرتبه هستى اى حسابرس؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى دادگر؛ بلندمرتبه هستى اى جدایی انداز؛ ما را از آتش پناه ده ای پناه دهنده؛ منزّهى تو اى مهربان؛ بلندمرتبه هستى اى شریف؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى پروردگار؛ بلندمرتبه هستى اى حقیقت پایدار؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى پرشکوه؛ بلندمرتبه هستى اى گانه؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى درگذرنده؛ بلندمرتبه هستى اى انتقام گیرنده؛

أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا وَاسِعُ تَعَالَیْتَ یَا مُوَسِّعُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا رَءُوفُ تَعَالَیْتَ یَا عَطُوفُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا فَرْدُ تَعَالَیْتَ یَا وِتْرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا مُقِیتُ تَعَالَیْتَ یَا مُحِیطُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا وَکِیلُ تَعَالَیْتَ یَا عَدْلُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا مُبِینُ تَعَالَیْتَ یَا مَتِینُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا بَرُّ تَعَالَیْتَ یَا وَدُودُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا رَشِیدُ تَعَالَیْتَ یَا مُرْشِدُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا نُورُ تَعَالَیْتَ یَا مُنَوِّرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا نَصِیرُ؛

ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى بسیار عطابخش؛ بلندمرتبه هستى اى عطاگستر؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى پرمهر؛ بلندمرتبه هستى اى نوازشگر؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده منزّهى تو اى یگانه؛ بلندمرتبه هستى اى بی همتا؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى روزی بخش؛ بلندمرتبه هستى ای فراگیر؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى وکیل؛ بلندمرتبه هستى اى عدالت محض؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده منزّهى تو اى آشکار؛ بلندمرتبه هستى اى استوار؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى نیکو؛ بلندمرتبه هستى ای مهروز؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزهى تو اى راهما؛ بلندمرتبه هستى اى راهبر؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى روشنایى؛ بلندمرتبه هستى اى روشنی بخش؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى یارى رسان؛

تَعَالَیْتَ یَا نَاصِرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا صَبُورُ تَعَالَیْتَ یَا صَابِرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا مُحْصِی تَعَالَیْتَ یَا مُنْشِئُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا سُبْحَانُ تَعَالَیْتَ یَا دَیَّانُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا مُغِیثُ تَعَالَیْتَ یَا غِیَاثُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا فَاطِرُ تَعَالَیْتَ یَا حَاضِرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ یَا مُجِیرُ سُبْحَانَکَ یَا ذَا الْعِزِّ وَ الْجَمَالِ تَبَارَکْتَ یَا ذَا الْجَبَرُوتِ وَ الْجَلالِ سُبْحَانَکَ لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَ نَجَّیْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کَذَلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنِینَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى سَیِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ أَجْمَعِینَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَ حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ

بلندمرتبه هستى اى یاور؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى بردبار؛ بلندمرتبه هستى اى شکیبا؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى شمارشگر؛ بلندمرتبه هستى اى آفرینش گر؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو ای پاک و منزّه؛ بلندمرتبه هستى اى جزادهنده؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى فریادرس؛ بلندمرتبه هستى اى پناه؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى آفریننده؛ بلندمرتبه هستى اى حاضر؛ ما را از آتش پناه ده اى پناه دهنده؛ منزّهى تو اى صاحب شکوه و زیبایى؛ بلندمرتبه هستى اى داراى جبروت و جلال؛ منزّهى تو؛ معبودى جز جز تو نـیـسـت منزّهى تو؛ همانا من از ستمکاران بودم؛ پــس دعایش را اجابت کردیم و او را از اندوه رهانیدیم و اینچنین اهل اهل ایمان را رهایى بخشیم؛ و درود خدا بر آقاى ما محمّد و خاندان او هــمــه و سپاس خدا را پروردگار جهانیان و خدا ما را بس اســت و چــه نیکو وکیلى است؛ و جنبش و نیرویى نیست؛ جز بــه عنایت خداى والاى بزرگ.

 

در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید :

مطالب مرتبط

دیدگاه ها

نظر شما برای “دعای مجیر”

دیدگاه ها بسته شده اند.