دعای سمات

مجموعه: دینی و مذهبی

دعای سمات

دعای سمات

این دعا معروف بــه دعاى شُبوّر [دعاى عطا و بخشش [است؛ کــه خواندن آن در ساعت آخر روز جمعه مستحب اســت و پوشیده نماند کــه ایــن دعا از دعاهاى مشهور اســت و بیشتر علماى گذشته بر خواندن ایــن دعا مواظبت مى نمودند.

در (مصباح) شیخ طوسى و (جمال الاسبوع) سیّد ابن طاووس و کتب کفعمى بــه سندهاى معتبر از جناب محمّد بن عثمان عمروى رضوان الله علیه کــه از نوّاب حضرت صاحب الامر بود از حضرت باقر علیه السّلام و امام صادق علیه السّلام روایت شده علاّمه مجلسى رحمه اللّه ایــن دعا را همراه بــا شرح در کتاب (بحار) ذکر نموده است.

دعای سمات بــا ترجمه

این دعا چنان کــه در کتاب (مصباح) شیخ آمده چنین اســت :

اللهُمَّ اِنی اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ الْعَظیمِ الاَعْظَمِ الاَعَزِّ الاَجَلِّ الاَکْرَمِ اَلَّذی اِذا دُعیتَ بِهِ عَلى مَغالِقِ أبْوابِ السَماءِ لِلْفَتْحِ بِالرَّحْمَهِ انْفَتَحَتْ وَاِذا دُعیتَ بِهِ عَلى مَضَایقِ أبْوابِ الاَرضِ لِلِفَرَجِ انْفَرَجَتْ وَ إِذَا دُعِیتَ بِهِ عَلَى الْعُسْرِ لِلْیُسْرِ تَیَسَّرَتْ وَ إِذَا دُعِیتَ بِهِ عَلَى الْأَمْوَاتِ لِلنُّشُورِ انْتَشَرَتْ وَ إِذَا دُعِیتَ بِهِ عَلَى کَشْفِ الْبَأْسَاءِ وَ الضَّرَّاءِ انْکَشَفَتْ وَ بِجَلالِ وَجْهِکَ الْکَرِیمِ؛

خدایا! از تو خواستارم بــه نام بزرگت آن نام بزرگتر عزیزتر باشکوه تر گرامیتر؛ کــه چــون بر درهاى بسته آسمان بــا آن نام خوانده شوى کــه بــه رحمت گشوده شــونــد باز میشوند و چــون بــا آن بر درهای ناگشوده زمین خوانده شوى براى فرج گشوده شود؛ و جون بــا آن براى آسان شدن سختى خوانده شوى؛ آسان گردند و چــون بــا آن بر مردگان براى زنده شدن خوانده شوى؛ زنده شــونــد و چــون بــا آن براى رفع سختى و زیان خوانده شوى برطرف گردد و میخوانمت بــه شکوه جلوه گرامى ات؛

أَکْرَمِ الْوُجُوهِ وَ أَعَزِّ الْوُجُوهِ الَّذِی عَنَتْ لَهُ الْوُجُوهُ وَ خَضَعَتْ لَهُ الرِّقَابُ وَ خَشَعَتْ لَهُ الْأَصْوَاتُ وَ وَجِلَتْ لَهُ الْقُلُوبُ مِنْ مَخَافَتِکَ وَ بِقُوَّتِکَ الَّتِی بِهَا تُمْسِکُ السَّمَاءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلا بِإِذْنِکَ وَ تُمْسِکُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ تَزُولا وَ بِمَشِیَّتِکَ الَّتِی دَانَ [کَانَ ] لَهَا الْعَالَمُونَ؛

گرامى ترین جلوه ها و عزیزترین آنان کــه چهره ها در برابرش خوار گشته و گردنها خاضع شده و صداها آهسته گشته و دلها در برابر آن هراس ناک شده اند از ترس تو و تو را می خوانم بــه نیرویت کــه بــا آن آسمان ها را نگاه داشتى از اینکه بر زمین افتد مگر بــه اجازه تو؛ و بــا آن آسمانها و زمین را از اینکه ویران شــونــد نگاه داشتى و مى خوانمت بــه اراده ات کــه جهانیان در برابرش مطیعند؛

وَ بِکَلِمَتِکَ الَّتِی خَلَقْتَ بِهَا السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ وَ بِحِکْمَتِکَ الَّتِی صَنَعْتَ بِهَا الْعَجَائِبَ وَ خَلَقْتَ بِهَا الظُّلْمَهَ وَ جَعَلْتَهَا لَیْلاً وَ جَعَلْتَ اللَّیْلَ سَکَناً [مَسْکَنا] وَ خَلَقْتَ بِهَا النُّورَ وَ جَعَلْتَهُ نَهَاراً وَ جَعَلْتَ النَّهَارَ نُشُوراً مُبْصِراً وَ خَلَقْتَ بِهَا الشَّمْسَ وَ جَعَلْتَ الشَّمْسَ ضِیَاءً وَ خَلَقْتَ بِهَا الْقَمَرَ وَ جَعَلْتَ الْقَمَرَ نُوراً؛

به کلمه ات کــه بــا آن آسمانها و زمین را آفریدى؛ و بــه حکمتت کــه بــا آن شگفتی ها را ساختى؛ و تاریکى را بــا آن پدیدآوردى و آن را شب قرار دادى؛ و شب را براى آرامش مقرّر داشتى و هم بــا آن حکمت نور را آفریدی و آن را روز قرار دادى؛ و روز را مایه جنبش و بینایى سنجش ساختى؛ و نــیــز بــا آن خورشید را آفریدى؛ و خورشید را مایه تابش نمودى؛ و بــا آن ماه را پدید آوردى و ماه را نورانى ساختى؛

وَ خَلَقْتَ بِهَا الْکَوَاکِبَ وَ جَعَلْتَهَا نُجُوماً وَ بُرُوجاً وَ مَصَابِیحَ وَ زِینَهً وَ رُجُوماً وَ جَعَلْتَ لَهَا مَشَارِقَ وَ مَغَارِبَ وَ جَعَلْتَ لَهَا مَطَالِعَ وَ مَجَارِیَ وَ جَعَلْتَ لَهَا فَلَکا وَ مَسَابِحَ وَ قَدَّرْتَهَا فِی السَّمَاءِ مَنَازِلَ فَأَحْسَنْتَ تَقْدِیرَهَا وَ صَوَّرْتَهَا فَأَحْسَنْتَ تَصْوِیرَهَا وَ أَحْصَیْتَهَا بِأَسْمَائِکَ إِحْصَاءً وَ دَبَّرْتَهَا بِحِکْمَتِکَ تَدْبِیراً وَ أَحْسَنْتَ [فَأَحْسَنْتَ ] تَدْبِیرَهَا وَ سَخَّرْتَهَا بِسُلْطَانِ اللَّیْلِ وَ سُلْطَانِ النَّهَارِ وَ السَّاعَاتِ وَ عَدَدِ [وَ عَرَّفْتَ بِهَا عَدَدَ] السِّنِینَ وَ الْحِسَابِ وَ جَعَلْتَ رُؤْیَتَهَا لِجَمِیعِ النَّاسِ مَرْئً وَاحِداً؛

و بــا آن ستارگان را خلق کردى و آنها را اخترانى تابناک و برجها و چراغها و زینت و عامل راندن شیاطین قرار دادى براى ستارگان مشرق ها و مغرب ها و نــیــز طلوع گاهها و گردشگاهها مقرّر ساختى و براى آنها مدارهایى کــه در آنها شناورند قرار دادى و براى آنها در آسمان منزلگاه هایى مقدر فرمودى؛ پــس چــه نیکو تقدیر نمودی و صورتگرى کردى و چــه نیکو صورتشان دادى؛ و بــا نام هایت آنها را بر شمردى درخور و بــه حکمتت تدبیر نمودى تدبیرى شایسته و چــه نیکو تدبیر کردى و بــا تسلّط بخشیدن شب و روز و ساعات بر آنها شمارش سالها و ثبت حساب را شناساندى؛ و دیدن آنها را براى هــمــه مردم یکسان نمودى؛

وَ أَسْأَلُکَ اللَّهُمَّ بِمَجْدِکَ الَّذِی کَلَّمْتَ بِهِ عَبْدَکَ وَ رَسُولَکَ مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ عَلَیْهِ السَّلامُ فِی الْمُقَدَّسِینَ فَوْقَ إِحْسَاسِ [أَحْسَاسِ ] الْکَرُوبِینَ [الْکَرُوبِیِّینَ ] فَوْقَ غَمَائِمِ النُّورِ فَوْقَ تَابُوتِ الشَّهَادَهِ فِی عَمُودِ النَّارِ وَ فِی طُورِ سَیْنَاءَ وَ فِی [إِلَی] جَبَلِ حُورِیثَ فِی الْوَادِ الْمُقَدَّسِ فِی الْبُقْعَهِ الْمُبَارَکَهِ مِنْ جَانِبِ الطُّورِ الْأَیْمَنِ مِنَ الشَّجَرَهِ وَ فِی أَرْضِ مِصْرَ بِتِسْعِ آیَاتٍ بَیِّنَاتٍ وَ یَوْمَ فَرَقْتَ لِبَنِی إِسْرَائِیلَ الْبَحْرَ وَ فِی الْمُنْبَجِسَاتِ الَّتِی صَنَعْتَ بِهَا الْعَجَائِبَ فِی بَحْرِ سُوفٍ ؛

و خدایا! از تو میخواهم بــه عظمتت کــه بــا آن بنده و فرستاده ات موسى بن عمران (درود بر او) در میان قدسیان؛ برتر از احسان کروبیّان؛ فراتر از سحاب هاى نور؛ بر فراز تابوت شهادت؛ در عمودى از آتش؛ و در طور سینا؛ و در کوه حوریث؛ در وادى مقدّس؛ در بقعه بــا برکت از جانب راست کوه طور؛ از دل درخت و در زمین مصر؛ بــا نه معجزه آشکار و روزى کــه دریا را براى بنى اسرائیل شکافتى؛ و در چشمه هاى جوشنده کــه بــا آن شگفتی هایى در دریاى سوف برساختى

وَ عَقَدْتَ مَاءَ الْبَحْرِ فِی قَلْبِ الْغَمْرِ کَالْحِجَارَهِ وَ جَاوَزْتَ بِبَنِی إِسْرَائِیلَ الْبَحْرَ وَ تَمَّتْ کَلِمَتُکَ الْحُسْنَى عَلَیْهِمْ بِمَا صَبَرُوا وَ أَوْرَثْتَهُمْ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبَهَا الَّتِی بَارَکْتَ فِیهَا لِلْعَالَمِینَ وَ أَغْرَقْتَ فِرْعَوْنَ وَ جُنُودَهُ وَ مَرَاکِبَهُ فِی الْیَمِّ وَ بِاسْمِکَ الْعَظِیمِ الْأَعْظَمِ [الْأَعْظَمِ ] الْأَعَزِّ الْأَجَلِّ الْأَکْرَمِ وَ بِمَجْدِکَ الَّذِی تَجَلَّیْتَ بِهِ لِمُوسَى کَلِیمِکَ عَلَیْهِ السَّلامُ فِی طُورِ سَیْنَاءَ وَ لِإِبْرَاهِیمَ عَلَیْهِ السَّلامُ خَلِیلِکَ مِنْ قَبْلُ فِی مَسْجِدِ الْخَیْفِ؛

و آب دریا را در دل گرداب همانند سنگ سخت بستى و بنى اسرائیل را از دریا بــه خشکی رساندى و وعده نیکویت بر آنان کامل گشت بــه خاطر آنکه شکیبائى ورزیدند و آنان را وارث مشارق و مغارب زمینى کــه در آن جهانیان را برکت دادى نمودى و فرعون و سپاهیان و مرکب هایش را در دریا غرق کردى و بــه نام بزرگت؛ آن نام بزرگ تر؛ بــا شکوه تر؛ گرامى تر؛ و بــه بزرگى ات کــه بــا آن بر موسى کلیمت (درود بر او) در طور سینا جلوه کردى و نــیــز براى ابراهیم (درود بر او) خلیلت پیش از آن در مسجد خیف

وَ لِإِسْحَاقَ صَفِیِّکَ عَلَیْهِ السَّلامُ فِی بِئْرِ شِیَعٍ [سَبْعٍ ] وَ لِیَعْقُوبَ نَبِیِّکَ عَلَیْهِ السَّلامُ فِی بَیْتِ إِیلٍ وَ أَوْفَیْتَ لِإِبْرَاهِیمَ عَلَیْهِ السَّلامُ بِمِیثَاقِکَ وَ لِإِسْحَاقَ بِحَلْفِکَ وَ لِیَعْقُوبَ بِشَهَادَتِکَ وَ لِلْمُؤْمِنِینَ بِوَعْدِکَ وَ لِلدَّاعِینَ بِأَسْمَائِکَ فَأَجَبْتَ وَ بِمَجْدِکَ الَّذِی ظَهَرَ لِمُوسَى بْنِ عِمْرَانَ عَلَیْهِ السَّلامُ عَلَى قُبَّهِ الرُّمَّانِ [الزَّمَانِ ] [الْهَرْمَانِ ] وَ بِآیَاتِکَ الَّتِی وَقَعَتْ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ بِمَجْدِ الْعِزَّهِ وَ الْغَلَبَهِ بِآیَاتٍ عَزِیزَهٍ وَ بِسُلْطَانِ الْقُوَّهِ وَ بِعِزَّهِ الْقُدْرَهِ وَ بِشَأْنِ الْکَلِمَهِ التَّامَّهِ؛

و براى اسحاق برگزیده ات (درود بر او) در چاه شیع و براى یعقوب (درود بر او) پیامبرت در بیت ایل و وفا کردى بــه پیمانت براى ابراهیم (درود بر او) و بــه سوگندت براى اسحاق و بــه شهادتت براى یعقوب و بــه وعده ات براى اهل ایمان و براى دعاخوانان بــه نامهایت کــه اجابتشان کردى و بــه بزرگى ات کــه براى موسى بن عمران (درود بر او) در قبّه رمّان نمایان شد؛ و بــه نشانه هایت کــه در زمین مصر؛ بــه بزرگوارى عزّت و غلبه ات واقع شد؛ بــا نشانه هاى تحسین برانگیز و حاکمیت نیرومند و در سایه قدرت پرشکوت؛ بــه مقام کلمه تامّه؛

وَ بِکَلِمَاتِکَ الَّتِی تَفَضَّلْتَ بِهَا عَلَى أَهْلِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ أَهْلِ الدُّنْیَا وَ أَهْلِ الْآخِرَهِ وَ بِرَحْمَتِکَ الَّتِی مَنَنْتَ بِهَا عَلَى جَمِیعِ خَلْقِکَ وَ بِاسْتِطَاعَتِکَ الَّتِی أَقَمْتَ بِهَا عَلَى الْعَالَمِینَ وَ بِنُورِکَ الَّذِی قَدْ خَرَّ مِنْ فَزَعِهِ طُورُ سَیْنَاءَ وَ بِعِلْمِکَ وَ جَلالِکَ وَ کِبْرِیَائِکَ وَ عِزَّتِکَ وَ جَبَرُوتِکَ الَّتِی لَمْ تَسْتَقِلَّهَا الْأَرْضُ وَ انْخَفَضَتْ لَهَا السَّمَاوَاتُ وَ انْزَجَرَ لَهَا الْعُمْقُ الْأَکْبَرُ وَ رَکَدَتْ لَهَا الْبِحَارُ وَ الْأَنْهَارُ وَ خَضَعَتْ لَهَا الْجِبَالُ وَ سَکَنَتْ لَهَا الْأَرْضُ بِمَنَاکِبِهَا ؛

و کلماتى کــه بــا آن بر اهل آسمانها و زمین و اهل دنیا و آخرت عطا و بخشش نمودى و بــه رحمتت کــه بــا آن بر هــمــه آفریدگانت بخشش کردى؛ و بــه تواناییات کــه بــا آن جهانیان را برپا داشتى؛ و بــه نورت کــه از هراسش طور سینا بر خاک افتاد و بــه دانش و شکوه و بزرگى و عزّت و جبروتت کــه زمین تاب آن را نیاورد؛ و آسمانها در برابرش زانو زدند و در برابرش عمق فروردین زمین فروتر گشت و دریاها و نهرها در آستانش از حرکت ایستاد؛ و کوهها فروتن شــد و زمین بــا شانه هایش آرام گشت؛

وَ اسْتَسْلَمَتْ لَهَا الْخَلائِقُ کُلُّهَا وَ خَفَقَتْ لَهَا الرِّیَاحُ فِی جَرَیَانِهَا وَ خَمَدَتْ لَهَا النِّیرَانُ فِی أَوْطَانِهَا وَ بِسُلْطَانِکَ الَّذِی عُرِفَتْ لَکَ بِهِ الْغَلَبَهُ دَهْرَ الدُّهُورِ وَ حُمِدْتَ بِهِ فِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِینَ وَ بِکَلِمَتِکَ کَلِمَهِ الصِّدْقِ الَّتِی سَبَقَتْ لِأَبِینَا آدَمَ عَلَیْهِ السَّلامُ وَ ذُرِّیَّتِهِ بِالرَّحْمَهِ وَ أَسْأَلُکَ بِکَلِمَتِکَ الَّتِی غَلَبَتْ کُلَّ شَیْ ءٍ وَ بِنُورِ وَجْهِکَ الَّذِی تَجَلَّیْتَ بِهِ لِلْجَبَلِ فَجَعَلْتَهُ دَکّا وَ خَرَّ مُوسَى صَعِقاً؛

و تسلیم شدند هــمــه آفریدگان در برابر آن و بادها در وزیدن خود در برابرش پریشان گشتند؛ و آتش ها بــه درگاهش در جایگاه خویش خاموش شدند و بــه فرمانروایى ات کــه بــا آن همواره بــه پیروزى شناخته شدى؛ و بــا آن در آسمانها و زمین ستوده گشتى؛ و بــه کلمات کلمه صدقى کــه بــه رحمت و بخشش براى پدرمان آدم (درود بر او) و نسلش پیشى گرفت؛ و از تو خواستارم بــه کلمه ات کــه بر هــر چیز چیره گشت و بــه نور جلوه ات کــه بــا آن بر کوه تجلّى نمودى و آن را فرو پاشیدى؛ و موسى مدهوش در افتاد

وَ بِمَجْدِکَ الَّذِی ظَهَرَ عَلَى طُورِ سَیْنَاءَ فَکَلَّمْتَ بِهِ عَبْدَکَ وَ رَسُولَکَ مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ وَ بِطَلْعَتِکَ فِی سَاعِیرَ وَ ظُهُورِکَ فِی جَبَلِ فَارَانَ بِرَبَوَاتِ الْمُقَدَّسِینَ وَ جُنُودِ الْمَلائِکَهِ الصَّافِّینَ وَ خُشُوعِ الْمَلائِکَهِ الْمُسَبِّحِینَ وَ بِبَرَکَاتِکَ الَّتِی بَارَکْتَ فِیهَا عَلَى إِبْرَاهِیمَ خَلِیلِکَ عَلَیْهِ السَّلامُ فِی أُمَّهِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ بَارَکْتَ لِإِسْحَاقَ صَفِیِّکَ فِی أُمَّهِ عِیسَى عَلَیْهِمَا السَّلامُ وَ بَارَکْتَ لِیَعْقُوبَ إِسْرَائِیلِکَ فِی أُمَّهِ مُوسَى عَلَیْهِمَا السَّلامُ؛

و بــه بلنداى جاهت کــه بر طور سینا نمایان شد؛ پــس بــا آن؛ سخن گفتى بــا بنده و رسولت موسى بن عمران و بــه پرتو فروزانت در ساعیر [کوهى در حجاز] و ظهور پر فروغت در فاران [کوهى نزدیک مکه و محل مناجات پیامبر] در جایگاه بلند قدسیان و بــا سپاهیان صف کشیده از فرشتگان؛ و خشوع فرشتگان تسبیح کننده؛ و بــه برکاتت کــه بدانها بر ابراهیم خلیلت (درود بر او) در امّت محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) و بر اسحاق برگزیده ات در امّت عیسى (درود بر آن دو) و بر یعقوب اسرائیلت در امت موسى (درود بر آن دو)

وَ بَارَکْتَ لِحَبِیبِکَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ فِی عِتْرَتِهِ وَ ذُرِّیَّتِهِ وَ [فِی ] أُمَّتِهِ اللَّهُمَّ وَ کَمَا غِبْنَا عَنْ ذَلِکَ وَ لَمْ نَشْهَدْهُ وَ آمَنَّا بِهِ وَ لَمْ نَرَهُ صِدْقاً وَ عَدْلاً أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تُبَارِکَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ تَرَحَّمَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ کَأَفْضَلِ مَا صَلَّیْتَ وَ بَارَکْتَ وَ تَرَحَّمْتَ عَلَى إِبْرَاهِیمَ وَ آلِ إِبْرَاهِیمَ إِنَّکَ حَمِیدٌ مَجِیدٌ فَعَّالٌ لِمَا تُرِیدُ وَ أَنْتَ عَلَى کُلِّ شَیْ ءٍ قَدِیرٌ [شَهِیدٌ]

و بر محبوب خویش محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) در عترت و فرزندانش و امّتش برکت نهادى.

خدایا! و چنان کــه از آن رخدادها بدور بودیم و آن وقایع را شهد نبودیم و بــه آنها درحالیکه ندیدیم ایمان آوردیم؛ ایمان از روى راستى و درستى؛ از تو خواستارم بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و بر محمّد و خاندان محمّد برکت دهى و بر محمّد و خاندان محمّد بسیار مهر ورزى همچون بهترین درود و برکت و رحمتى کــه بر ابراهیم و خاندان ابراهیم فرستادى؛ تو ستوده و والایى؛ هرچه را بخواهى انــجـام میدهى و تو بر هــر چیز توانایى

پس حاجت خود را ذکر میکنى و میگویى :

اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذَا الدُّعَاءِ وَ بِحَقِّ هَذِهِ الْأَسْمَاءِ الَّتِی لا یَعْلَمُ تَفْسِیرَهَا وَ لا یَعْلَمُ بَاطِنَهَا غَیْرُکَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ افْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ لا تَفْعَلْ بِی مَا أَنَا أَهْلُهُ وَ اغْفِرْ لِی مِنْ ذُنُوبِی مَا تَقَدَّمَ مِنْهَا وَ مَا تَأَخَّرَ وَ وَسِّعْ عَلَیَّ مِنْ حَلالِ رِزْقِکَ وَ اکْفِنِی مَئُونَهَ إِنْسَانِ سَوْءٍ وَ جَارِ سَوْءٍ وَ قَرِینِ سَوْءٍ وَ سُلْطَانِ سَوْءٍ إِنَّکَ عَلَى مَا تَشَاءُ قَدِیرٌ وَ بِکُلِّ شَیْ ءٍ عَلِیمٌ آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ

پس حاجت خود را ذکر می کنى و مى گویى: خدایا! بــه حق ایــن دعا و بــه حق ایــن نام هایى کــه تفسیر و باطن آنها را جز تو کسى نمیداند؛ بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و بــا من چنان کن کــه شایسته توست؛ نه آنچه را من سزاوارم و از گناهانم آنچه را گذشته و آنچه را خواهد آید بیامرز؛ و بر من وسعت بخش از روزى حلالت و مرا از رنج انسان بد و همسایه بد و همنشین بد و پادشاه بد کفایت کن؛ همانا تو بر هرچه بخواهى توانایى و بــه هــمــه چیز دانایى؛ دعایم را اجابت کن اى پروردگار جهانیان

متن دعای سمات

متن دعای سمات ؛ دعای سمات بــا ترجمه

مؤلف گوید کــه در بعضی نسخه ها پــس از :

وَ أَنْتَ عَلَى کُلِّ شَیْ ءٍ قَدِیرٌ
آمده : هــر حاجت کــه دارى ذکر کن و بگو
یَا اللَّهُ یَا حَنَّانُ یَا مَنَّانُ یَا بَدِیعَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ یَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِکْرَامِ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذَا الدُّعَاءِ.
.
.
مؤلف گوید: در بعضى نسخه ها پــس از: تو بر هــر چیز توانایى آمده: هــر حاجت کــه داری ذکر کن و بگو: اى خدا؛ اى بسیار مهربان؛ اى بخشایشگر؛ اى پدید آورنده آسمانها و زمین؛ اى دارنده هیبت و شکوه اى مهربان ترین مهربانان؛ خدایا! بــه حق ایــن دعا.
.
.
تا آخر آنچه گذشت.

و علاّمه مجلسى از کتاب «مصباح» سیّد ابن باقى نقل کرده کــه بعد از دعاى سمات ایــن دعا را بخواند :

اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذَا الدُّعَاءِ وَ بِحَقِّ هَذِهِ الْأَسْمَاءِ الَّتِی لا یَعْلَمُ تَفْسِیرَهَا وَ لا تَأْوِیلَهَا وَ لا بَاطِنَهَا وَ لا ظَاهِرَهَا غَیْرُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَرْزُقَنِی خَیْرَ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهِ .

خدایا! بــه حق ایــن دعا و بــه حق ایــن نام هایى کــه نه تفسیر و تأویلش و نه باطن و ظاهرش را کسى جز تو نمیداند؛ از تو خواستارم کــه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و خیر دنیا و آخرت را روزى ام گردانى.
پس حاجات خود را بخواهد و بگوید

وَ افْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ لا تَفْعَلْ بِی مَا أَنَا أَهْلُهُ وَ انْتَقِمْ لِی مِنْ فُلانِ بْنِ فُلانٍ

با من آنچه شایسته تو اســت انــجـام ده نه آنچه سزاوار من اســت و انتقام مرا از فلان فرزند فلان بگیر

و نام دشمن را بگوید؛ ســپــس بگوید :

وَ اغْفِرْ لِی مِنْ ذُنُوبِی مَا تَقَدَّمَ مِنْهَا وَ مَا تَأَخَّرَ وَ لِوَالِدَیَّ وَ لِجَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ وَ وَسِّعْ عَلَیَّ مِنْ حَلالِ رِزْقِکَ وَ اکْفِنِی مَئُونَهَ إِنْسَانِ سَوْءٍ وَ جَارِ سَوْءٍ وَ سُلْطَانِ سَوْءٍ وَ قَرِینِ سَوْءٍ وَ یَوْمِ سَوْءٍ وَ سَاعَهِ سَوْءٍ وَ انْتَقِمْ لِی مِمَّنْ یَکِیدُنِی وَ مِمَّنْ یَبْغِی عَلَیَّ وَ یُرِیدُ بِی وَ بِأَهْلِی وَ أَوْلادِی وَ إِخْوَانِی وَ جِیرَانِی وَ قَرَابَاتِی مِنَ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ ظُلْما إِنَّکَ عَلَى مَا تَشَاءُ قَدِیرٌ وَ بِکُلِّ شَیْ ءٍ عَلِیمٌ آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ .

گناهانم را آنچه بوده و آنچه خواهد بود بیامرز و پدر و مادرم و هــمــه مردان و زنان باایمان را مشول آمرزشت قرار داده و بر من از روزى حلالت وسعت عنایت کن و مرا از شر انسان بد و همسایه بد و پادشاه بد و همنشین بد و روز بد و ساعت بد کفایت فرما و از کسى کــه بر من حیله میورزد و بر من ستم مى کنم انتقام بگیر و هم انتقام بگیر از آن کــه بخواهد بر من و خانواده ام و فرزندانم و برادرانم و همسایگانم و نزدیکانم از مردان و زنان باایمان ستم روا کند؛ همانا تو بر آنچه بخواهى توانایى و بــه هــر چیز دانایى؛ دعایم را اجابت کن اى پروردگار جهانیان.

بعد بگوید :

اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذَا الدُّعَاءِ تَفَضَّلْ عَلَى فُقَرَاءِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ بِالْغِنَى وَ الثَّرْوَهِ وَ عَلَى مَرْضَى الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ بِالشِّفَاءِ وَ الصِّحَّهِ وَ عَلَى أَحْیَاءِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ بِاللُّطْفِ وَ الْکَرَامَهِ وَ عَلَى أَمْوَاتِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ بِالْمَغْفِرَهِ وَ الرَّحْمَهِ وَ عَلَى مُسَافِرِی الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ بِالرَّدِّ إِلَى أَوْطَانِهِمْ سَالِمِینَ غَانِمِینَ بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى سَیِّدِنَا مُحَمَّدٍ خَاتَمِ النَّبِیِّینَ وَ عِتْرَتِهِ الطَّاهِرِینَ وَ سَلَّمَ تَسْلِیما کَثِیراً.

خدایا! بــه حق ایــن دعا بر تهیدستان از مردان و زنان بــا ایمان توانگری و ثروت عطا فرما و بر بیماران اهل ایمان از مردان و زنان بهبودى و تندرستى ببخش و بر مؤمنین و مؤمنات در قید حیات بــا لطف و کرامت و بر مؤمنین و مومنات از دنیا رفته بــا آمرزش و رحمت؛ و بر مؤمنین و مؤمنات سفر کرده بــا برگشت بــه وطن هاى خویش در لباس سلامت و بهره مندی عنایت فرما؛ بــه رحمتت اى مهربان ترین مهربانان و درود خدا بر سرور ما محمّد پایان بخش پیامبران و بر خاندان پاکش و هم سلام بسیار خدا بر ایشان

ابن فهد حلّى فرموده است: پــس از دعاى سمات مستحب اســت بگویى :

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحُرْمَهِ هَذَا الدُّعَاءِ وَ بِمَا فَاتَ مِنْهُ مِنَ الْأَسْمَاءِ وَ بِمَا یَشْتَمِلُ عَلَیْهِ مِنَ التَّفْسِیرِ وَ التَّدْبِیرِ الَّذِی لا یُحِیطُ بِهِ إِلّا أَنْتَ أَنْ تَفْعَلَ بِی کَذَا وَ کَذَا و بجاى کذا و کذا

خدایا! از تو درخواست میکنم بــه احترام ایــن دعا و بــه آنچه از نامهایت کــه در آن نیامده و بــه آنچه در بردار از تفسیر و تدبیرى کــه جز تو کسى بر آن احاطه ندارد؛ کــه بــا من چنین و چنان کنى.

و بــه جاى (کذا و کذا) حاجت خود را بخواهد.

 

در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید :

مطالب مرتبط

دیدگاه ها

نظر شما برای “دعای سمات”

دیدگاه ها بسته شده اند.