دعای سمات

دعای سمات

مجموعه: اختصاصی, دینی و مذهبی
به این مطلب امتیاز دهید

 

  • دعای سمات
  •  

    دعای سمات

    دعای سمات

    این دعا معروف به دعاى شُبوّر [دعاى عطا و بخشش [است، که خواندن آن در ساعت آخر روز جمعه مستحب است و پوشیده نماند که این دعا از دعاهاى مشهور است و بیشتر علماى گذشته بر خواندن این دعا مواظبت مى نمودند.

    در (مصباح) شیخ طوسى و (جمال الاسبوع) سیّد ابن طاووس و کتب کفعمى به سندهاى معتبر از جناب محمّد بن عثمان عمروى رضوان الله علیه که از نوّاب حضرت صاحب الامر بود از حضرت باقر علیه السّلام و امام صادق علیه السّلام روایت شده علاّمه مجلسى رحمه اللّه این دعا را همراه با شرح در کتاب (بحار) ذکر نموده است.

    دعای سمات با ترجمه

    این دعا چنان که در کتاب (مصباح) شیخ آمده چنین است :

    اللهُمَّ اِنی اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ الْعَظیمِ الاَعْظَمِ الاَعَزِّ الاَجَلِّ الاَکْرَمِ اَلَّذی اِذا دُعیتَ بِهِ عَلى مَغالِقِ أبْوابِ السَماءِ لِلْفَتْحِ بِالرَّحْمَهِ انْفَتَحَتْ وَاِذا دُعیتَ بِهِ عَلى مَضَایقِ أبْوابِ الاَرضِ لِلِفَرَجِ انْفَرَجَتْ وَ إِذَا دُعِیتَ بِهِ عَلَى الْعُسْرِ لِلْیُسْرِ تَیَسَّرَتْ وَ إِذَا دُعِیتَ بِهِ عَلَى الْأَمْوَاتِ لِلنُّشُورِ انْتَشَرَتْ وَ إِذَا دُعِیتَ بِهِ عَلَى کَشْفِ الْبَأْسَاءِ وَ الضَّرَّاءِ انْکَشَفَتْ وَ بِجَلالِ وَجْهِکَ الْکَرِیمِ،

    خدایا! از تو خواستارم به نام بزرگت آن نام بزرگتر عزیزتر باشکوه تر گرامیتر، که چون بر درهاى بسته آسمان با آن نام خوانده شوى که به رحمت گشوده شوند باز میشوند و چون با آن بر درهای ناگشوده زمین خوانده شوى براى فرج گشوده شود، و جون با آن براى آسان شدن سختى خوانده شوى، آسان گردند و چون با آن بر مردگان براى زنده شدن خوانده شوى، زنده شوند و چون با آن براى رفع سختى و زیان خوانده شوى برطرف گردد و میخوانمت به شکوه جلوه گرامى ات،

    أَکْرَمِ الْوُجُوهِ وَ أَعَزِّ الْوُجُوهِ الَّذِی عَنَتْ لَهُ الْوُجُوهُ وَ خَضَعَتْ لَهُ الرِّقَابُ وَ خَشَعَتْ لَهُ الْأَصْوَاتُ وَ وَجِلَتْ لَهُ الْقُلُوبُ مِنْ مَخَافَتِکَ وَ بِقُوَّتِکَ الَّتِی بِهَا تُمْسِکُ السَّمَاءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلا بِإِذْنِکَ وَ تُمْسِکُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ تَزُولا وَ بِمَشِیَّتِکَ الَّتِی دَانَ [کَانَ ] لَهَا الْعَالَمُونَ،

    گرامى ترین جلوه ها و عزیزترین آنان که چهره ها در برابرش خوار گشته و گردنها خاضع شده و صداها آهسته گشته و دلها در برابر آن هراس ناک شده اند از ترس تو و تو را می خوانم به نیرویت که با آن آسمان ها را نگاه داشتى از اینکه بر زمین افتد مگر به اجازه تو، و با آن آسمانها و زمین را از اینکه ویران شوند نگاه داشتى و مى خوانمت به اراده ات که جهانیان در برابرش مطیعند،

    وَ بِکَلِمَتِکَ الَّتِی خَلَقْتَ بِهَا السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ وَ بِحِکْمَتِکَ الَّتِی صَنَعْتَ بِهَا الْعَجَائِبَ وَ خَلَقْتَ بِهَا الظُّلْمَهَ وَ جَعَلْتَهَا لَیْلاً وَ جَعَلْتَ اللَّیْلَ سَکَناً [مَسْکَنا] وَ خَلَقْتَ بِهَا النُّورَ وَ جَعَلْتَهُ نَهَاراً وَ جَعَلْتَ النَّهَارَ نُشُوراً مُبْصِراً وَ خَلَقْتَ بِهَا الشَّمْسَ وَ جَعَلْتَ الشَّمْسَ ضِیَاءً وَ خَلَقْتَ بِهَا الْقَمَرَ وَ جَعَلْتَ الْقَمَرَ نُوراً،

    به کلمه ات که با آن آسمانها و زمین را آفریدى، و به حکمتت که با آن شگفتی ها را ساختى، و تاریکى را با آن پدیدآوردى و آن را شب قرار دادى، و شب را براى آرامش مقرّر داشتى و هم با آن حکمت نور را آفریدی و آن را روز قرار دادى، و روز را مایه جنبش و بینایى سنجش ساختى، و نیز با آن خورشید را آفریدى، و خورشید را مایه تابش نمودى، و با آن ماه را پدید آوردى و ماه را نورانى ساختى،

    وَ خَلَقْتَ بِهَا الْکَوَاکِبَ وَ جَعَلْتَهَا نُجُوماً وَ بُرُوجاً وَ مَصَابِیحَ وَ زِینَهً وَ رُجُوماً وَ جَعَلْتَ لَهَا مَشَارِقَ وَ مَغَارِبَ وَ جَعَلْتَ لَهَا مَطَالِعَ وَ مَجَارِیَ وَ جَعَلْتَ لَهَا فَلَکا وَ مَسَابِحَ وَ قَدَّرْتَهَا فِی السَّمَاءِ مَنَازِلَ فَأَحْسَنْتَ تَقْدِیرَهَا وَ صَوَّرْتَهَا فَأَحْسَنْتَ تَصْوِیرَهَا وَ أَحْصَیْتَهَا بِأَسْمَائِکَ إِحْصَاءً وَ دَبَّرْتَهَا بِحِکْمَتِکَ تَدْبِیراً وَ أَحْسَنْتَ [فَأَحْسَنْتَ ] تَدْبِیرَهَا وَ سَخَّرْتَهَا بِسُلْطَانِ اللَّیْلِ وَ سُلْطَانِ النَّهَارِ وَ السَّاعَاتِ وَ عَدَدِ [وَ عَرَّفْتَ بِهَا عَدَدَ] السِّنِینَ وَ الْحِسَابِ وَ جَعَلْتَ رُؤْیَتَهَا لِجَمِیعِ النَّاسِ مَرْئً وَاحِداً،

    و با آن ستارگان را خلق کردى و آنها را اخترانى تابناک و برجها و چراغها و زینت و عامل راندن شیاطین قرار دادى براى ستارگان مشرق ها و مغرب ها و نیز طلوع گاهها و گردشگاهها مقرّر ساختى و براى آنها مدارهایى که در آنها شناورند قرار دادى و براى آنها در آسمان منزلگاه هایى مقدر فرمودى، پس چه نیکو تقدیر نمودی و صورتگرى کردى و چه نیکو صورتشان دادى، و با نام هایت آنها را بر شمردى درخور و به حکمتت تدبیر نمودى تدبیرى شایسته و چه نیکو تدبیر کردى و با تسلّط بخشیدن شب و روز و ساعات بر آنها شمارش سالها و ثبت حساب را شناساندى، و دیدن آنها را براى همه مردم یکسان نمودى،

    وَ أَسْأَلُکَ اللَّهُمَّ بِمَجْدِکَ الَّذِی کَلَّمْتَ بِهِ عَبْدَکَ وَ رَسُولَکَ مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ عَلَیْهِ السَّلامُ فِی الْمُقَدَّسِینَ فَوْقَ إِحْسَاسِ [أَحْسَاسِ ] الْکَرُوبِینَ [الْکَرُوبِیِّینَ ] فَوْقَ غَمَائِمِ النُّورِ فَوْقَ تَابُوتِ الشَّهَادَهِ فِی عَمُودِ النَّارِ وَ فِی طُورِ سَیْنَاءَ وَ فِی [إِلَی] جَبَلِ حُورِیثَ فِی الْوَادِ الْمُقَدَّسِ فِی الْبُقْعَهِ الْمُبَارَکَهِ مِنْ جَانِبِ الطُّورِ الْأَیْمَنِ مِنَ الشَّجَرَهِ وَ فِی أَرْضِ مِصْرَ بِتِسْعِ آیَاتٍ بَیِّنَاتٍ وَ یَوْمَ فَرَقْتَ لِبَنِی إِسْرَائِیلَ الْبَحْرَ وَ فِی الْمُنْبَجِسَاتِ الَّتِی صَنَعْتَ بِهَا الْعَجَائِبَ فِی بَحْرِ سُوفٍ ،

    و خدایا! از تو میخواهم به عظمتت که با آن بنده و فرستاده ات موسى بن عمران (درود بر او) در میان قدسیان، برتر از احسان کروبیّان، فراتر از سحاب هاى نور، بر فراز تابوت شهادت، در عمودى از آتش، و در طور سینا، و در کوه حوریث، در وادى مقدّس، در بقعه با برکت از جانب راست کوه طور، از دل درخت و در زمین مصر، با نه معجزه آشکار و روزى که دریا را براى بنى اسرائیل شکافتى، و در چشمه هاى جوشنده که با آن شگفتی هایى در دریاى سوف برساختى

    وَ عَقَدْتَ مَاءَ الْبَحْرِ فِی قَلْبِ الْغَمْرِ کَالْحِجَارَهِ وَ جَاوَزْتَ بِبَنِی إِسْرَائِیلَ الْبَحْرَ وَ تَمَّتْ کَلِمَتُکَ الْحُسْنَى عَلَیْهِمْ بِمَا صَبَرُوا وَ أَوْرَثْتَهُمْ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبَهَا الَّتِی بَارَکْتَ فِیهَا لِلْعَالَمِینَ وَ أَغْرَقْتَ فِرْعَوْنَ وَ جُنُودَهُ وَ مَرَاکِبَهُ فِی الْیَمِّ وَ بِاسْمِکَ الْعَظِیمِ الْأَعْظَمِ [الْأَعْظَمِ ] الْأَعَزِّ الْأَجَلِّ الْأَکْرَمِ وَ بِمَجْدِکَ الَّذِی تَجَلَّیْتَ بِهِ لِمُوسَى کَلِیمِکَ عَلَیْهِ السَّلامُ فِی طُورِ سَیْنَاءَ وَ لِإِبْرَاهِیمَ عَلَیْهِ السَّلامُ خَلِیلِکَ مِنْ قَبْلُ فِی مَسْجِدِ الْخَیْفِ،

    و آب دریا را در دل گرداب همانند سنگ سخت بستى و بنى اسرائیل را از دریا به خشکی رساندى و وعده نیکویت بر آنان کامل گشت به خاطر آنکه شکیبائى ورزیدند و آنان را وارث مشارق و مغارب زمینى که در آن جهانیان را برکت دادى نمودى و فرعون و سپاهیان و مرکب هایش را در دریا غرق کردى و به نام بزرگت، آن نام بزرگ تر، با شکوه تر، گرامى تر، و به بزرگى ات که با آن بر موسى کلیمت (درود بر او) در طور سینا جلوه کردى و نیز براى ابراهیم (درود بر او) خلیلت پیش از آن در مسجد خیف

    وَ لِإِسْحَاقَ صَفِیِّکَ عَلَیْهِ السَّلامُ فِی بِئْرِ شِیَعٍ [سَبْعٍ ] وَ لِیَعْقُوبَ نَبِیِّکَ عَلَیْهِ السَّلامُ فِی بَیْتِ إِیلٍ وَ أَوْفَیْتَ لِإِبْرَاهِیمَ عَلَیْهِ السَّلامُ بِمِیثَاقِکَ وَ لِإِسْحَاقَ بِحَلْفِکَ وَ لِیَعْقُوبَ بِشَهَادَتِکَ وَ لِلْمُؤْمِنِینَ بِوَعْدِکَ وَ لِلدَّاعِینَ بِأَسْمَائِکَ فَأَجَبْتَ وَ بِمَجْدِکَ الَّذِی ظَهَرَ لِمُوسَى بْنِ عِمْرَانَ عَلَیْهِ السَّلامُ عَلَى قُبَّهِ الرُّمَّانِ [الزَّمَانِ ] [الْهَرْمَانِ ] وَ بِآیَاتِکَ الَّتِی وَقَعَتْ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ بِمَجْدِ الْعِزَّهِ وَ الْغَلَبَهِ بِآیَاتٍ عَزِیزَهٍ وَ بِسُلْطَانِ الْقُوَّهِ وَ بِعِزَّهِ الْقُدْرَهِ وَ بِشَأْنِ الْکَلِمَهِ التَّامَّهِ،

    و براى اسحاق برگزیده ات (درود بر او) در چاه شیع و براى یعقوب (درود بر او) پیامبرت در بیت ایل و وفا کردى به پیمانت براى ابراهیم (درود بر او) و به سوگندت براى اسحاق و به شهادتت براى یعقوب و به وعده ات براى اهل ایمان و براى دعاخوانان به نامهایت که اجابتشان کردى و به بزرگى ات که براى موسى بن عمران (درود بر او) در قبّه رمّان نمایان شد، و به نشانه هایت که در زمین مصر، به بزرگوارى عزّت و غلبه ات واقع شد، با نشانه هاى تحسین برانگیز و حاکمیت نیرومند و در سایه قدرت پرشکوت، به مقام کلمه تامّه،

    وَ بِکَلِمَاتِکَ الَّتِی تَفَضَّلْتَ بِهَا عَلَى أَهْلِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ أَهْلِ الدُّنْیَا وَ أَهْلِ الْآخِرَهِ وَ بِرَحْمَتِکَ الَّتِی مَنَنْتَ بِهَا عَلَى جَمِیعِ خَلْقِکَ وَ بِاسْتِطَاعَتِکَ الَّتِی أَقَمْتَ بِهَا عَلَى الْعَالَمِینَ وَ بِنُورِکَ الَّذِی قَدْ خَرَّ مِنْ فَزَعِهِ طُورُ سَیْنَاءَ وَ بِعِلْمِکَ وَ جَلالِکَ وَ کِبْرِیَائِکَ وَ عِزَّتِکَ وَ جَبَرُوتِکَ الَّتِی لَمْ تَسْتَقِلَّهَا الْأَرْضُ وَ انْخَفَضَتْ لَهَا السَّمَاوَاتُ وَ انْزَجَرَ لَهَا الْعُمْقُ الْأَکْبَرُ وَ رَکَدَتْ لَهَا الْبِحَارُ وَ الْأَنْهَارُ وَ خَضَعَتْ لَهَا الْجِبَالُ وَ سَکَنَتْ لَهَا الْأَرْضُ بِمَنَاکِبِهَا ،

    و کلماتى که با آن بر اهل آسمانها و زمین و اهل دنیا و آخرت عطا و بخشش نمودى و به رحمتت که با آن بر همه آفریدگانت بخشش کردى، و به تواناییات که با آن جهانیان را برپا داشتى، و به نورت که از هراسش طور سینا بر خاک افتاد و به دانش و شکوه و بزرگى و عزّت و جبروتت که زمین تاب آن را نیاورد، و آسمانها در برابرش زانو زدند و در برابرش عمق فروردین زمین فروتر گشت و دریاها و نهرها در آستانش از حرکت ایستاد، و کوهها فروتن شد و زمین با شانه هایش آرام گشت،

    وَ اسْتَسْلَمَتْ لَهَا الْخَلائِقُ کُلُّهَا وَ خَفَقَتْ لَهَا الرِّیَاحُ فِی جَرَیَانِهَا وَ خَمَدَتْ لَهَا النِّیرَانُ فِی أَوْطَانِهَا وَ بِسُلْطَانِکَ الَّذِی عُرِفَتْ لَکَ بِهِ الْغَلَبَهُ دَهْرَ الدُّهُورِ وَ حُمِدْتَ بِهِ فِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِینَ وَ بِکَلِمَتِکَ کَلِمَهِ الصِّدْقِ الَّتِی سَبَقَتْ لِأَبِینَا آدَمَ عَلَیْهِ السَّلامُ وَ ذُرِّیَّتِهِ بِالرَّحْمَهِ وَ أَسْأَلُکَ بِکَلِمَتِکَ الَّتِی غَلَبَتْ کُلَّ شَیْ ءٍ وَ بِنُورِ وَجْهِکَ الَّذِی تَجَلَّیْتَ بِهِ لِلْجَبَلِ فَجَعَلْتَهُ دَکّا وَ خَرَّ مُوسَى صَعِقاً،

    و تسلیم شدند همه آفریدگان در برابر آن و بادها در وزیدن خود در برابرش پریشان گشتند، و آتش ها به درگاهش در جایگاه خویش خاموش شدند و به فرمانروایى ات که با آن همواره به پیروزى شناخته شدى، و با آن در آسمانها و زمین ستوده گشتى، و به کلمات کلمه صدقى که به رحمت و بخشش براى پدرمان آدم (درود بر او) و نسلش پیشى گرفت، و از تو خواستارم به کلمه ات که بر هر چیز چیره گشت و به نور جلوه ات که با آن بر کوه تجلّى نمودى و آن را فرو پاشیدى، و موسى مدهوش در افتاد

    وَ بِمَجْدِکَ الَّذِی ظَهَرَ عَلَى طُورِ سَیْنَاءَ فَکَلَّمْتَ بِهِ عَبْدَکَ وَ رَسُولَکَ مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ وَ بِطَلْعَتِکَ فِی سَاعِیرَ وَ ظُهُورِکَ فِی جَبَلِ فَارَانَ بِرَبَوَاتِ الْمُقَدَّسِینَ وَ جُنُودِ الْمَلائِکَهِ الصَّافِّینَ وَ خُشُوعِ الْمَلائِکَهِ الْمُسَبِّحِینَ وَ بِبَرَکَاتِکَ الَّتِی بَارَکْتَ فِیهَا عَلَى إِبْرَاهِیمَ خَلِیلِکَ عَلَیْهِ السَّلامُ فِی أُمَّهِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ بَارَکْتَ لِإِسْحَاقَ صَفِیِّکَ فِی أُمَّهِ عِیسَى عَلَیْهِمَا السَّلامُ وَ بَارَکْتَ لِیَعْقُوبَ إِسْرَائِیلِکَ فِی أُمَّهِ مُوسَى عَلَیْهِمَا السَّلامُ،

    و به بلنداى جاهت که بر طور سینا نمایان شد، پس با آن، سخن گفتى با بنده و رسولت موسى بن عمران و به پرتو فروزانت در ساعیر [کوهى در حجاز] و ظهور پر فروغت در فاران [کوهى نزدیک مکه و محل مناجات پیامبر] در جایگاه بلند قدسیان و با سپاهیان صف کشیده از فرشتگان، و خشوع فرشتگان تسبیح کننده، و به برکاتت که بدانها بر ابراهیم خلیلت (درود بر او) در امّت محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) و بر اسحاق برگزیده ات در امّت عیسى (درود بر آن دو) و بر یعقوب اسرائیلت در امت موسى (درود بر آن دو)

    وَ بَارَکْتَ لِحَبِیبِکَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ فِی عِتْرَتِهِ وَ ذُرِّیَّتِهِ وَ [فِی ] أُمَّتِهِ اللَّهُمَّ وَ کَمَا غِبْنَا عَنْ ذَلِکَ وَ لَمْ نَشْهَدْهُ وَ آمَنَّا بِهِ وَ لَمْ نَرَهُ صِدْقاً وَ عَدْلاً أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تُبَارِکَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ تَرَحَّمَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ کَأَفْضَلِ مَا صَلَّیْتَ وَ بَارَکْتَ وَ تَرَحَّمْتَ عَلَى إِبْرَاهِیمَ وَ آلِ إِبْرَاهِیمَ إِنَّکَ حَمِیدٌ مَجِیدٌ فَعَّالٌ لِمَا تُرِیدُ وَ أَنْتَ عَلَى کُلِّ شَیْ ءٍ قَدِیرٌ [شَهِیدٌ]

    و بر محبوب خویش محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) در عترت و فرزندانش و امّتش برکت نهادى.

    خدایا! و چنان که از آن رخدادها بدور بودیم و آن وقایع را شهد نبودیم و به آنها درحالیکه ندیدیم ایمان آوردیم، ایمان از روى راستى و درستى، از تو خواستارم بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و بر محمّد و خاندان محمّد برکت دهى و بر محمّد و خاندان محمّد بسیار مهر ورزى همچون بهترین درود و برکت و رحمتى که بر ابراهیم و خاندان ابراهیم فرستادى، تو ستوده و والایى، هرچه را بخواهى انجام میدهى و تو بر هر چیز توانایى

    پس حاجت خود را ذکر میکنى و میگویى :

    اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذَا الدُّعَاءِ وَ بِحَقِّ هَذِهِ الْأَسْمَاءِ الَّتِی لا یَعْلَمُ تَفْسِیرَهَا وَ لا یَعْلَمُ بَاطِنَهَا غَیْرُکَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ افْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ لا تَفْعَلْ بِی مَا أَنَا أَهْلُهُ وَ اغْفِرْ لِی مِنْ ذُنُوبِی مَا تَقَدَّمَ مِنْهَا وَ مَا تَأَخَّرَ وَ وَسِّعْ عَلَیَّ مِنْ حَلالِ رِزْقِکَ وَ اکْفِنِی مَئُونَهَ إِنْسَانِ سَوْءٍ وَ جَارِ سَوْءٍ وَ قَرِینِ سَوْءٍ وَ سُلْطَانِ سَوْءٍ إِنَّکَ عَلَى مَا تَشَاءُ قَدِیرٌ وَ بِکُلِّ شَیْ ءٍ عَلِیمٌ آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ

    پس حاجت خود را ذکر می کنى و مى گویى: خدایا! به حق این دعا و به حق این نام هایى که تفسیر و باطن آنها را جز تو کسى نمیداند، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و با من چنان کن که شایسته توست، نه آنچه را من سزاوارم و از گناهانم آنچه را گذشته و آنچه را خواهد آید بیامرز، و بر من وسعت بخش از روزى حلالت و مرا از رنج انسان بد و همسایه بد و همنشین بد و پادشاه بد کفایت کن، همانا تو بر هرچه بخواهى توانایى و به همه چیز دانایى، دعایم را اجابت کن اى پروردگار جهانیان

    —– —– —– —– —– —– —– —– —– —–

    از صفحات دیگر نیز بازدید فرمائید : قیمت دلار

    —– —– —– —– —– —– —– —– —– —–

    متن دعای سمات

    متن دعای سمات ، دعای سمات با ترجمه

    مؤلف گوید که در بعضی نسخه ها پس از :

    وَ أَنْتَ عَلَى کُلِّ شَیْ ءٍ قَدِیرٌ
    آمده : هر حاجت که دارى ذکر کن و بگو
    یَا اللَّهُ یَا حَنَّانُ یَا مَنَّانُ یَا بَدِیعَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ یَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِکْرَامِ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذَا الدُّعَاءِ.
    .
    .
    مؤلف گوید: در بعضى نسخه ها پس از: تو بر هر چیز توانایى آمده: هر حاجت که داری ذکر کن و بگو: اى خدا، اى بسیار مهربان، اى بخشایشگر، اى پدید آورنده آسمانها و زمین، اى دارنده هیبت و شکوه اى مهربان ترین مهربانان، خدایا! به حق این دعا.
    .
    .
    تا آخر آنچه گذشت.

    و علاّمه مجلسى از کتاب «مصباح» سیّد ابن باقى نقل کرده که بعد از دعاى سمات این دعا را بخواند :

    اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذَا الدُّعَاءِ وَ بِحَقِّ هَذِهِ الْأَسْمَاءِ الَّتِی لا یَعْلَمُ تَفْسِیرَهَا وَ لا تَأْوِیلَهَا وَ لا بَاطِنَهَا وَ لا ظَاهِرَهَا غَیْرُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَرْزُقَنِی خَیْرَ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهِ .

    خدایا! به حق این دعا و به حق این نام هایى که نه تفسیر و تأویلش و نه باطن و ظاهرش را کسى جز تو نمیداند، از تو خواستارم که بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و خیر دنیا و آخرت را روزى ام گردانى.
    پس حاجات خود را بخواهد و بگوید

    وَ افْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ لا تَفْعَلْ بِی مَا أَنَا أَهْلُهُ وَ انْتَقِمْ لِی مِنْ فُلانِ بْنِ فُلانٍ

    با من آنچه شایسته تو است انجام ده نه آنچه سزاوار من است و انتقام مرا از فلان فرزند فلان بگیر

    و نام دشمن را بگوید، سپس بگوید :

    وَ اغْفِرْ لِی مِنْ ذُنُوبِی مَا تَقَدَّمَ مِنْهَا وَ مَا تَأَخَّرَ وَ لِوَالِدَیَّ وَ لِجَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ وَ وَسِّعْ عَلَیَّ مِنْ حَلالِ رِزْقِکَ وَ اکْفِنِی مَئُونَهَ إِنْسَانِ سَوْءٍ وَ جَارِ سَوْءٍ وَ سُلْطَانِ سَوْءٍ وَ قَرِینِ سَوْءٍ وَ یَوْمِ سَوْءٍ وَ سَاعَهِ سَوْءٍ وَ انْتَقِمْ لِی مِمَّنْ یَکِیدُنِی وَ مِمَّنْ یَبْغِی عَلَیَّ وَ یُرِیدُ بِی وَ بِأَهْلِی وَ أَوْلادِی وَ إِخْوَانِی وَ جِیرَانِی وَ قَرَابَاتِی مِنَ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ ظُلْما إِنَّکَ عَلَى مَا تَشَاءُ قَدِیرٌ وَ بِکُلِّ شَیْ ءٍ عَلِیمٌ آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ .

    گناهانم را آنچه بوده و آنچه خواهد بود بیامرز و پدر و مادرم و همه مردان و زنان باایمان را مشول آمرزشت قرار داده و بر من از روزى حلالت وسعت عنایت کن و مرا از شر انسان بد و همسایه بد و پادشاه بد و همنشین بد و روز بد و ساعت بد کفایت فرما و از کسى که بر من حیله میورزد و بر من ستم مى کنم انتقام بگیر و هم انتقام بگیر از آن که بخواهد بر من و خانواده ام و فرزندانم و برادرانم و همسایگانم و نزدیکانم از مردان و زنان باایمان ستم روا کند، همانا تو بر آنچه بخواهى توانایى و به هر چیز دانایى، دعایم را اجابت کن اى پروردگار جهانیان.

    بعد بگوید :

    اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذَا الدُّعَاءِ تَفَضَّلْ عَلَى فُقَرَاءِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ بِالْغِنَى وَ الثَّرْوَهِ وَ عَلَى مَرْضَى الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ بِالشِّفَاءِ وَ الصِّحَّهِ وَ عَلَى أَحْیَاءِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ بِاللُّطْفِ وَ الْکَرَامَهِ وَ عَلَى أَمْوَاتِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ بِالْمَغْفِرَهِ وَ الرَّحْمَهِ وَ عَلَى مُسَافِرِی الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ بِالرَّدِّ إِلَى أَوْطَانِهِمْ سَالِمِینَ غَانِمِینَ بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى سَیِّدِنَا مُحَمَّدٍ خَاتَمِ النَّبِیِّینَ وَ عِتْرَتِهِ الطَّاهِرِینَ وَ سَلَّمَ تَسْلِیما کَثِیراً.

    خدایا! به حق این دعا بر تهیدستان از مردان و زنان با ایمان توانگری و ثروت عطا فرما و بر بیماران اهل ایمان از مردان و زنان بهبودى و تندرستى ببخش و بر مؤمنین و مؤمنات در قید حیات با لطف و کرامت و بر مؤمنین و مومنات از دنیا رفته با آمرزش و رحمت، و بر مؤمنین و مؤمنات سفر کرده با برگشت به وطن هاى خویش در لباس سلامت و بهره مندی عنایت فرما، به رحمتت اى مهربان ترین مهربانان و درود خدا بر سرور ما محمّد پایان بخش پیامبران و بر خاندان پاکش و هم سلام بسیار خدا بر ایشان

    ابن فهد حلّى فرموده است: پس از دعاى سمات مستحب است بگویى :

    اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحُرْمَهِ هَذَا الدُّعَاءِ وَ بِمَا فَاتَ مِنْهُ مِنَ الْأَسْمَاءِ وَ بِمَا یَشْتَمِلُ عَلَیْهِ مِنَ التَّفْسِیرِ وَ التَّدْبِیرِ الَّذِی لا یُحِیطُ بِهِ إِلّا أَنْتَ أَنْ تَفْعَلَ بِی کَذَا وَ کَذَا و بجاى کذا و کذا

    خدایا! از تو درخواست میکنم به احترام این دعا و به آنچه از نامهایت که در آن نیامده و به آنچه در بردار از تفسیر و تدبیرى که جز تو کسى بر آن احاطه ندارد، که با من چنین و چنان کنى.

    و به جاى (کذا و کذا) حاجت خود را بخواهد.

    —– —– —– —– —– —– —– —– —– —–

    از صفحات دیگر نیز بازدید فرمائید : قیمت سکه

    —– —– —– —– —– —– —– —– —– —–

     

    کلمات کلیدی : از (بحار) (جمال (درود (مصباح) (کذا [أَحْسَاسِ [إِلَی] [است، [الزَّمَانِ [الْأَعْظَمِ [الْهَرْمَانِ [الْکَرُوبِیِّینَ [دعاى [سَبْعٍ [شَهِیدٌ] [فَأَحْسَنْتَ [فِی [مَسْکَنا] [وَ [کوهى [کَانَ ] «مصباح» ، ءٍ آب آتش آتش، آخر آخرت آدم آدَمَ آرام آرامش آسان آستانش آسمان آسمانها آشکار آفریدى، آفریدگان آفریدگانت آفریدی آلِ آلِهِ آمده آمرزش آمرزشت آمَنَّا آمِینَ آن آن، آنان آنها آنچه آنکه آهسته آوردى آوردیم، آورنده آید آیَاتٍ أبْوابِ أَحْسَنْتَ أَحْصَیْتَهَا أَحْیَاءِ أَرْحَمَ أَرْضِ أَسْأَلُکَ أَعَزِّ أَغْرَقْتَ أَقَمْتَ أَمْوَاتِ أَنَا أَنْ أَنْتَ أَهْلُهُ أَهْلِ أَوْرَثْتَهُمْ أَوْطَانِهَا أَوْطَانِهِمْ أَوْفَیْتَ أَوْلادِی أَکْرَمِ أُمَّتِهِ أُمَّهِ إِبْرَاهِیمَ إِحْسَاسِ إِحْصَاءً إِخْوَانِی إِذَا إِسْرَائِیلَ إِسْرَائِیلِکَ إِلا إِلَى إِلّا إِنَّکَ إِنِّی إِنْسَانِ إِیلٍ ابراهیم ابن ات ات، اجابت اجابتشان اجازه احاطه احترام احسان اخترانى اراده از است است اسحاق اسرائیل اسرائیلت اسْتَسْلَمَتْ اغْفِرْ افتاد افتاد افتد افْعَلْ الاسبوع) الامر الاَجَلِّ الاَرضِ الاَعَزِّ الاَعْظَمِ الاَکْرَمِ التَّامَّهِ، التَّدْبِیرِ التَّفْسِیرِ الثَّرْوَهِ الدُّعَاءِ الدُّعَاءِ مؤلف الدُّنْیَا الدُّهُورِ الرَّاحِمِینَ الرَّحْمَهِ الرُّمَّانِ الرِّقَابُ الرِّیَاحُ السَماءِ السّلام السَّاعَاتِ السَّلامُ السَّلامُ، السَّمَاءَ السَّمَاءِ السَّمَاوَاتُ السَّمَاوَاتِ السِّنِینَ الشَّجَرَهِ الشَّمْسَ الشَّهَادَهِ الصَّافِّینَ الصِّحَّهِ الصِّدْقِ الضَّرَّاءِ الطَّاهِرِینَ الطُّورِ الظُّلْمَهَ الله اللهُمَّ اللّه اللَّهُ اللَّهُمَّ اللَّیْلَ اللَّیْلِ النَّارِ النَّاسِ النَّبِیِّینَ النَّهَارَ النَّهَارِ النُّورَ النُّورِ النِّیرَانُ الَّتِی الَّذِی الْآخِرَهِ الْأَجَلِّ الْأَرَضِینَ الْأَرْضَ الْأَرْضُ الْأَرْضِ الْأَسْمَاءِ الْأَصْوَاتُ الْأَعَزِّ الْأَعْظَمِ الْأَمْوَاتِ الْأَنْهَارُ الْأَکْبَرُ الْأَکْرَمِ الْأَیْمَنِ الْإِکْرَامِ الْبَأْسَاءِ الْبَحْرَ الْبَحْرِ الْبُقْعَهِ الْبِحَارُ الْجَلالِ الْجِبَالُ الْحُسْنَى الْحِسَابِ الْخَلائِقُ الْخَیْفِ، الْعَالَمُونَ، الْعَالَمِینَ الْعَالَمِینَ الْعَجَائِبَ الْعَظِیمِ الْعَظیمِ الْعُسْرِ الْعُمْقُ الْعِزَّهِ الْغَلَبَهُ الْغَلَبَهِ الْغَمْرِ الْقَمَرَ الْقُدْرَهِ الْقُلُوبُ الْقُوَّهِ الْمَلائِکَهِ الْمُؤْمِنَاتِ الْمُؤْمِنِینَ الْمُبَارَکَهِ الْمُسَبِّحِینَ الْمُقَدَّسِ الْمُقَدَّسِینَ الْمُنْبَجِسَاتِ الْوَادِ الْوُجُوهُ الْوُجُوهِ الْکَرَامَهِ الْکَرُوبِینَ الْکَرِیمِ، الْکَلِمَهِ الْکَوَاکِبَ الْیَمِّ ام امام امت امّت امّتش انتقام انجام اند انسان انْتَشَرَتْ انْتَقِمْ انْخَفَضَتْ انْزَجَرَ انْفَتَحَتْ انْفَرَجَتْ انْکَشَفَتْ اهل او او) اى اَسْئَلُکَ اَلَّذی اِذا اِنی اکْفِنِی ایستاد، ایشان ایل ایمان این اینکه با باایمان بادها باز بازدید باشکوه باطن باقر باقى ببخش بجاى بخش بخشایشگر، بخشش بخشیدن بخواند بخواهد بخواهد بخواهى بد بدانها بدور بر برابر برابرش برادرانم برانگیز براى برتر برجها بردار برساختى برطرف برپا برکاتت برکت برگزیده برگشت بزرگ بزرگت بزرگت، بزرگتر بزرگوارى بزرگى بسته بستى بسیار بعد بعضى بعضی بقعه بلند بلنداى بن بنده بنى به بهبودى بهترین بهره بود بوده بودیم بَارَکْتَ بَاطِنَهَا بَحْرِ بَدِیعَ بَیِّنَاتٍ بَیْتِ بُرُوجاً بِآیَاتٍ بِآیَاتِکَ بِأَسْمَائِکَ بِأَهْلِی بِإِذْنِکَ بِئْرِ بِاسْتِطَاعَتِکَ بِاسْمِکَ بِالرَّحْمَهِ بِالرَّحْمَهِ بِالرَّدِّ بِالشِّفَاءِ بِاللُّطْفِ بِالْغِنَى بِالْمَغْفِرَهِ بِبَرَکَاتِکَ بِبَنِی بِتِسْعِ بِجَلالِ بِحَقِّ بِحَلْفِکَ بِحُرْمَهِ بِحِکْمَتِکَ بِرَبَوَاتِ بِرَحْمَتِکَ بِسُلْطَانِ بِسُلْطَانِکَ بِشَأْنِ بِشَهَادَتِکَ بِطَلْعَتِکَ بِعِزَّهِ بِعِلْمِکَ بِقُوَّتِکَ بِمَا بِمَجْدِ بِمَجْدِکَ بِمَشِیَّتِکَ بِمَنَاکِبِهَا بِمِیثَاقِکَ بِنُورِ بِنُورِکَ بِهَا بِهِ بِوَعْدِکَ بِکَلِمَاتِکَ بِکَلِمَتِکَ بِکُلِّ بِی بْنَ بْنِ بگو بگو بگوید بگوید بگوید، بگویى بگیر بگیر بیامرز بیامرز، بیت بیشتر بیماران بینایى تأویلش تاب تابش تابناک تابوت تاریکى تامّه، تجلّى تحسین تدبیر تدبیرى تر تر، ترجمه ترس ترین تسبیح تسلّط تسلیم تفسیر تقدیر تندرستى تهیدستان تو تو، توانایى توانایى تواناییات توانگری توست، تَأَخَّرَ تَأْوِیلَهَا تَابُوتِ تَجَلَّیْتَ تَدْبِیراً تَدْبِیرَهَا تَرَحَّمَ تَرَحَّمْتَ تَرْزُقَنِی تَزُولا تَسْتَقِلَّهَا تَسْلِیما تَشَاءُ تَصْوِیرَهَا تَفَضَّلْ تَفَضَّلْتَ تَفْسِیرَهَا تَفْعَلَ تَفْعَلْ تَقَدَّمَ تَقَعَ تَقْدِیرَهَا تَمَّتْ تَیَسَّرَتْ تُبَارِکَ تُرِیدُ تُصَلِّیَ تُمْسِکُ ثبت ثروت جانب جاهت جاى جایگاه جبروتت جز جلوه جمعه جناب جنبش جهانیان جهانیان جوشنده جون جَارِ جَانِبِ جَاوَزْتَ جَبَرُوتِکَ جَبَلِ جَرَیَانِهَا جَعَلْتَ جَعَلْتَهَا جَعَلْتَهُ جَلالِکَ جَمِیعِ جُنُودَهُ جُنُودِ جِیرَانِی حاجات حاجت حاکمیت حجاز] حرکت حساب حضرت حق حلالت حلّى حوریث، حَلالِ حَمِیدٌ حَنَّانُ حُمِدْتَ حُورِیثَ حکمت حکمتت حیات حیله خاضع خاطر خاموش خاندان خاندانش) خانواده خاک خدا خدا، خدایا خشوع خشکی خلق خلیلت خوار خواستارم خواندن خوانده خوانم خوانمت خواهد خود خورشید خویش خَاتَمِ خَرَّ خَشَعَتْ خَضَعَتْ خَفَقَتْ خَلَقْتَ خَلِیلِکَ خَلْقِکَ خَمَدَتْ خَیْرَ خُشُوعِ خیر خیف داده دادى دادى، دارنده دارى داری داشتى داشتى، دانایى، دانش در درحالیکه درخت درخواست درخور درستى، درهاى درهای درود درگاهش دریا دریاها دریاى دشمن دعا دعا تا دعاخوانان دعاهاى دعاى دعای دعایم دل دلار دلها دنیا ده دهى دو) دو) دَانَ دَبَّرْتَهَا دَهْرَ دَکّا دُعِیتَ دُعیتَ دیدن دیگر ذَا ذَلِکَ ذُرِّیَّتِهِ ذُنُوبِی ذکر را راست راستى راندن رحمت رحمت، رحمتت رحمتى رحمه رخدادها رساندى رسولت رضوان رفته رفع رمّان رنج روا روایت روز روزى روى رَبَّ رَسُولَکَ رَکَدَتْ رُؤْیَتَهَا رُجُوماً رِزْقِکَ زانو زدند زمین زمین، زمینى زنان زنده زِینَهً زیان زینت ساختى ساختى، ساختى، ساعات ساعت ساعیر سالها سایه ستارگان ستم ستوده سحاب سخت سختى سخن سرور سزاوار سزاوارم سفر سلام سلامت سمات سمات سنجش سندهاى سنگ سوف سوگندت سَاعَهِ سَاعِیرَ سَالِمِینَ سَبَقَتْ سَخَّرْتَهَا سَلَّمَ سَوْءٍ سَکَناً سَکَنَتْ سَیِّدِنَا سَیْنَاءَ سُلْطَانِ سُوفٍ سپاهیان سپس سکه سینا سینا، سیّد شانه شایسته شب شد شد، شدن شدند شده شدى، شر شرح شمارش شمردى شناخته شناساندى، شناورند شهادت، شهادتت شهد شود، شوند شوى شوى، شَیْ شُبوّر شِیَعٍ شکافتى، شکوه شکیبائى شگفتی شیاطین شیخ شیع صاحب صادق صداها صدقى صف صفحات صورتشان صورتگرى صَبَرُوا صَعِقاً، صَفِیِّکَ صَلَّى صَلَّیْتَ صَلِّ صَنَعْتَ صَوَّرْتَهَا صِدْقاً ضِیَاءً طاووس طلوع طور طور، طوسى طُورُ طُورِ ظاهرش ظهور ظَاهِرَهَا ظَهَرَ ظُلْما ظُهُورِکَ عامل عترت عثمان عزّت عزیزتر عزیزترین عطا عظمتت علاّمه علماى علیه عمران عمروى عمق عمودى عنایت عَبْدَکَ عَدَدَ] عَدَدِ عَدْلاً عَرَّفْتَ عَزِیزَهٍ عَقَدْتَ عَلى عَلَى عَلَیَّ عَلَیْهِ عَلَیْهِمَا عَلَیْهِمْ عَلِیمٌ عَمُودِ عَنَتْ عَنْ عُرِفَتْ عِتْرَتِهِ عِزَّتِکَ عِمْرَانَ عِیسَى عیسى غرق غلبه غَانِمِینَ غَلَبَتْ غَمَائِمِ غَیْرُکَ غِبْنَا فاران فراتر فراز فرج فرزند فرزندانش فرزندانم فرست فرستاده فرستادى، فرستى فرشتگان فرشتگان، فرعون فرما فرما، فرمائید فرمانروایى فرموده فرمودى، فرو فروتر فروتن فروردین فروزانت فروغت فلان فهد فَأَجَبْتَ فَأَحْسَنْتَ فَاتَ فَارَانَ فَجَعَلْتَهُ فَرَقْتَ فَزَعِهِ فَعَّالٌ فَلَکا فَوْقَ فَکَلَّمْتَ فُقَرَاءِ فُلانٍ فُلانِ فِرْعَوْنَ فِی فِیهَا قبّه قدرت قدسیان قدسیان، قرار قَبْلُ قَدِیرٌ قَدِیرٌ قَدَّرْتَهَا قَدْ قَرَابَاتِی قَرِینِ قَلْبِ قُبَّهِ قید قیمت لا لباس لطف لَمْ لَهَا لَهُ لَکَ لَیْلاً لِأَبِینَا لِإِبْرَاهِیمَ لِإِسْحَاقَ لِبَنِی لِجَمِیعِ لِحَبِیبِکَ لِلدَّاعِینَ لِلنُّشُورِ لِلِفَرَجِ لِلْجَبَلِ لِلْعَالَمِینَ لِلْفَتْحِ لِلْمُؤْمِنِینَ لِلْیُسْرِ لِمَا لِمُوسَى لِوَالِدَیَّ لِی لِیَعْقُوبَ مؤلف مؤمنات مؤمنین ما مادرم ماه مایه متن مجلسى محبوب محل محمّد مدارهایى مدهوش مرا مردان مردم مردگان مرکب مستحب مسجد مشارق مشرق مشهور مشول مصر، مطیعند، معتبر معجزه معروف مغارب مغرب مقام مقدر مقدّس، مقرّر من مناجات مندی منزلگاه مهر مهربان مهربان، مهربانان مهربانان، مواظبت موسى مومنات مى مَئُونَهَ مَا مَاءَ مَجَارِیَ مَجِیدٌ مَخَافَتِکَ مَرَاکِبَهُ مَرْئً مَرْضَى مَسَابِحَ مَسْجِدِ مَشَارِقَ مَصَابِیحَ مَضَایقِ مَطَالِعَ مَغالِقِ مَغَارِبَ مَغَارِبَهَا مَنَازِلَ مَنَنْتَ مَنَّانُ مُبْصِراً مُحَمَّدٍ مُسَافِرِی مُوسَى مِصْرَ مِمَّنْ مِنَ مِنْ مِنْهَا مِنْهُ مکه مگر می میان میخوانمت میخواهم میدهى میشوند میورزد میکنم میکنى میگویى نام نامهایت ناک ناگشوده نبودیم ندارد، ندیدیم نزدیک نزدیکانم نسخه نسلش نشانه نقل نماند نمایان نمودند نموده نمودى نمودى، نمودى، نمودی نمیداند، نه نهادى نهرها نور نور، نورانى نورت نوّاب نَبِیِّکَ نَرَهُ نَشْهَدْهُ نَهَاراً نُجُوماً نُشُوراً نُوراً، نگاه نیامده نیاورد، نیرومند نیرویت نیز نیکو نیکویت ها هاى هایت هایش هایى هر هراس هراسش هرچه هم همانا همانند همراه همسایه همسایگانم همنشین همه همواره همچون هَذَا هَذِهِ هیبت و وادى وارث واقع والایى، ورزى ورزیدند وزیدن وسعت وطن وعده وفا وقایع وَ وَاحِداً، وَاِذا وَجِلَتْ وَجْهِکَ وَسِّعْ وَقَعَتْ ویران پادشاه پاشیدى، پاکش پایان پدر پدرمان پدید پدیدآوردى پر پرتو پرشکوت، پروردگار پریشان پس پوشیده پیامبر] پیامبران پیامبرت پیروزى پیش پیشى پیمانت چاه چراغها چشمه چنان چنین چه چهره چون چیره چیز کامل کتاب کتب کذا کذا کذا) کرامت کرده کردى کردى، کروبیّان، کسى کشیده کفایت کفعمى کلمات کلماتى کلمه کلیمت کن کن، کند، کنم کننده، کنى کنى که کوه کوهها کَأَفْضَلِ کَالْحِجَارَهِ کَثِیراً کَذَا کَشْفِ کَلِمَتُکَ کَلِمَهِ کَلِیمِکَ کَلَّمْتَ کَمَا کُلَّ کُلُّهَا کُلِّ کِبْرِیَائِکَ گاهها گذشت گذشته گرامى گرامیتر، گرداب گردانى گردد گردشگاهها گردند گردنها گرفت، گشت گشت، گشتند، گشته گشتى، گشوده گفتى گناهانم گوید گویى یعقوب یَا یَبْغِی یَشْتَمِلُ یَعْلَمُ یَوْمَ یَوْمِ یَکِیدُنِی یُحِیطُ یُرِیدُ یکسان

     

  • تو بیا
  •  

    در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید :

    مطالب مرتبط

    دیدگاه ها

    نظر شما برای “دعای سمات”

    دیدگاه ها بسته شده اند.